32 jaar getrouwd.
Wat maakten we er een mooie dag van.
Bloemen, bonbonnetjes. Lekker eten, taart, een mooie slinger en prachtige kaart.
We vierden het met liefde, heerlijk klein in ons gezin.
23 jaar alweer.
Hij maakte een prachtige en heel lekkere taart voor haar.
Er waren ook deze dag cadeautjes, lekker eten, slingers.
Met haar vrienden en vriendinnen een feestje.
Ze deden een spel met elkaar en ieder kwam in het thema van het spel.
26 jaar, jemig.
Wat een prachtig mens is dit. Zo trots op wat hij aan stappen zet in het leven.
Dikke blij met zo’n fijne zoon.
Ook deze dag cadeautjes, lekker eten, slingers.
En daarna een nieuwe baan in een andere gemeente.
Zomaar een foto van een van de heerlijke maaltijden die wij eten.
Zo blij met zijn hulp. De hedera werd vakkundig gesnoeid. De rest van de tuin ook helemaal winterklaar gemaakt.
Onderweg terug naar huis, prachtige zonnestralen. Het was ook al feest bij Frans en Nel!
Natuurlijk gingen we stemmen. Eerst thuis er met elkaar over praten. Je eigen stemwijzer invullen en dan met elkaar lopend naar het stembureau. Trots dat wij dit de kinderen hebben kunnen meegeven: laat je stem niet verloren gaan.
De teamdag was een prachtige dag.
We hebben eerst een stuk BHV geoefend. Daarna kregen we allerlei informatie over de toekomst. Een lunch op het werk, maar dit keer lekker zonder de deelnemers.
Daarna een wandeling, met opdrachten. Een van de opdrachten was: geef elkaar een compliment. Dit deden we letterlijk en konden we dus ook mee naar huis nemen, leuk!!!
Met het zonnetje op onze bol blijven we heerlijk fietsen samen, of wandelen in ons bos of park. Buiten is zo fijn en ontspannend.
Vanaf september leven we met zijn 5en in huis, door de weeks. Het is fijn om elkaar die ruimte te kunnen en mogen geven. Het maakte dat ik mijn eigen hoekje wel iets fijner wilde inrichten. Zo blij met het resultaat. Hier kom ik tot rust voor ik ga slapen, een plekje met voor mij belangrijke dingen bij elkaar.
We reden naar Tilburg. Daar was de Kik. Zij traden op, samen met blazers en strijkers. Met elkaar deden ze de prachtige muziek van Boudewijn de Groot. We zaten alweer goed vooraan en genoten voor 1000%. Wat een feest, wat een geweldige avond.
Jaja, ook dit jaar mag Sinterklaas weer schoentjes vullen. Het is nog altijd zo leuk om te doen.
En verder…
Ik wandelde met mijn vriendin, zelfs gezellig bij kerstshows of in de stad.
Ik kletste met mijn buurvrouw, zo blijven we heerlijk op de hoogte van elkaars dingen.
We gingen naar het feest van de peetouders van Kees, die 60 jaar getrouwd zijn.
We vierden de verjaardag van de vriend van Evaline, ook al met slingers, cadeautjes en lekkers te eten.
Mijn pijnmedicatie heb ik iets verhoogt en dat gaat gelijk stukken beter. Lang getwijfeld, maar eigenlijk zit ik nog lang niet waar ik ooit was. Dus… gewoon blij met het resultaat.
Ook heb ik wat actief aan mezelf gewerkt met hulp van de cursus Lichter Leven.
Dat maakte ook dat er blokkades weg gevallen zijn en ik meer energie voel stromen.
Categoriearchief: fibromyalgie
Week 16
Zo leuk: mini eikenboom blaadjes… yehaa ze zijn er!
Ergens er tussen in: verse blaadjes van de beukjes.
Zo mooi: de eerste groene blaadjes van de magnolia.
Samen met Kees, wat was het heerlijk weer, vorig weekend.
Een wandeling in “ons” bos. genoten van de zon, de verse groene kleuren.
En verder deze week was ik aan het werk. Alweer een poosje de 20 uur per week.
Dit gaat goed. Het is wel het maximum wat voor mij prettig is.
Thuis goed de balans tussen rust en mijn eigen dingen willen/kunnen/mogen blijven doen.
Had het er met mijn vriendin over… het lijkt erop dat ik in een iets betere flow zit.
De balans is stevig en daarmee lukt erg veel. Natuurlijk nog wel mijn herstel-dagen of momenten. Maar als ik mij daar helemaal aan over geef herstel ik het snelste.
Een heerlijke wandeling met vriendin, een gezellige kom thee met buuf.
Het huis weer samen met Evaline schoon gepoetst.
Op zaterdag was ik lid van het promotieteam van de School of Touch.
Middels een deelbehandeling: de handmassage, bezoekers kennis laten maken met deze prachtige techniek. Alles bij elkaar verschillende mensen man/vrouw/jong/oud een behandeling mogen geven. Samen met verschillende collega’s. Naderhand geholpen met de stand leeg ruimen. Het was een mooie dag vol gouden randjes.
Vandaag, zondag samen met Kees op stap geweest.
Naar een model-spoorbaan-beurs in Antwerpen.
Wat een inspiratie hebben we hier opgedaan. Zo leuk om voorbeelden te zien van mensen die er met zoveel enthousiasme over kunnen vertellen.
Week 35
Samen naar de bioscoop. Natuurlijk wel in het roze. Want we bezochten de Barbiefilm.
Dankbaar dat zij met mij mee wilde, zodat dit ons meiden-middagje compleet maakte!
Daarna lekkere gado gado voor het eten gemaakt.
De voortuin is nog niet aangepakt, er groeit intussen van alles, zoals dit mooie paars!
Een wandeling met Kees liet mij beseffen dat de herfst al onderweg is. De bomen kleuren al een beetje geel.
Op mijn werk afscheid genomen van een fantastische collega, die helaas elders aan het werk gaat. Daarnaast voor voorlopig de laatste keer een borrelmiddag en het biljarten gedaan.
Benieuwd wat de toekomst mij gaat brengen!
Verder hield ik me rustig deze week, het halfslachtige weer doet mijn reuma geen goed, ik ben meer moe en rust veel.
Week 35
Wraps die over waren van het avondeten werden een heerlijke lunch… Evaline maakte er bijna pizza van: ham, geraspte kaas, tomaat in schijfjes en italiaanse kruiden, op elkaar in de oven. Jammie!
Ik werkte extra veel deze week: een afwezige zoghulp, een zieke collega. En ik had al een dienst extra staan. Tussendoor erg veel rust genomen en mijn liefdevol gezin hielp mij bij het huishouden, het koken en steunde mij bij hersteltijd.
Op mijn werk een workshop voor bewoners van de Djembé. Natuurlijk vond ik dat zelf ook wel erg leuk! Collega maakte deze foto.
Voor mijn collega’s met wie ik het laatste half jaar heb mogen samenwerken, had ik een lekkere kaneelstok meegenomen met een kaart vol lieve, dankbare woorden. Van hen heb ik een prachtige bos bloemen gekregen met mooie woorden erin. Het was een mooie tijd samen. We zullen elkaar nog regelmatig zien, dus geen echt echt afscheid. Voor de mannen van de timmerclub had ik roze koeken meegenomen, welke in dank werden aanvaard!
Ik ging naar podotherapie Oosterhout, voor controle van mijn steunzolen. Deze blijken na 2 jaar, nog perfect te zijn, wat mij niet verbaasde: ik loop er erg fijn op. Ik kreeg er complimenten over hoe ik intussen heb leren leven met Fibromyalgie en de Artrose. Dat deed mij erg goed.
Ik speelde ukelele met de buuf en verder bleef ik in en rond mijn eigen kamer/bed/tuin voor herstel en rust.
Week 22
Op zondag ging ik samen met Kees mee met een wandeling van IVN.
Samen met een gids en nog 30 andere mensen en gidsen liepen we door “ons” bos. Wat was het heerlijk weer. Wat was het leuk om het bos door de ogen van anderen te bekijken. Wat was het leuk om informatie te krijgen over allerlei waar wij zomaar aan voorbij zouden lopen.
Een eindeloze start van mij (1 week) vakantie.
Kees en de kinderen hadden hun normale werk/school ritme.
Mijn verjaardag (alweer 55 jaar!!!) mocht ik starten met een mooie “lang zal ze leven” gezongen met een ontbijt op bed en cadeautjes. Van Kees mijn favoriete geurtje en een boek met muziek voor de ukelele. Van Tim een kussen voor buiten. Van Evaline de set compleet… van samen met moederdag kreeg ik van zilver hartjes oorbel-stekers, hartjes oorbel-creolen, hartje-ketting, hartje-armband, hartje-ring.
In de middag met Evaline boodschapjes gedaan voor het cadeautje wat ik van mijn schoonouders heb gekregen. En we deden samen een cursus.
In de avond mijn favoriete eten: sla. En met elkaar keken we naar alweer een nieuwe film uit de Marvelserie. In de bioscoop. Het was er rustig. De film haperde nu en dan. Om dat te compenseren kregen we vrijkaartjes voor nog een keer film kijken!
Dinsdag: samen met mijn vriendin. Vriendschap, rustgevend en gezelschap. Wat een mooie middag. We vierden mijn verjaardag en onze vriendschap.
Woensdag: een klein meidenfeest. Het voelt bijzonder om 55 te mogen worden. Bij 50 dacht ik nog… ach… Maar intussen met de kennis over mijn lijf (fybromyalgie en artrose) en hoe hier mee om te gaan (de reuma lijkt rustig op dit moment)… samen met het wegvallen van lieverds om mij heen. Ik ben heel dankbaar dat ik 55 mag worden. Dankbaar voor hoe vitaal ik nog mag zijn en kan genieten van zoveel moois in het leven.
Ik wilde dit vieren. Niet met veel mensen, maar juist met mensen die er hier dicht bij mij toe doen. En zij waren bij het meidenfeest. Wat vond ik het leuk om het in de ochtend voor te bereiden. Alles koolhydraatarm. Zo konden zij kennis maken met onze gewoontes. En wat hebben we genoten. Van elkaars gezelschap, van het lekkers en van het buiten in onze tuin met goed weer. Wat een energie, wat een feest, wat heerlijk. Ik kreeg een relax-pakket met een bladcadeau, thee, koekjes en een vrolijke beker. Zo lief, dat had dan ook weer niet gehoeven. Maar toch, dankbaar en blij met deze heerlijke middag.
Donderdag was het zo’n dag. Ik voelde hem al een paar dagen aan komen. De vermoeidheid denderde met mokerslagen door mijn lijf. Alles pijn, alles moe. Ik koos voor rust. Wat langer op bed, een poosje buiten in de tuin en een kleine wandeling met Kees mee.
Vrijdag, heerlijk weer, hebben Kees en ik een mooie wandeling gemaakt bij Surrea. We genoten van de rust, zon, wind en de natuur. De zwanen met kleintjes, wat was het leuk om daar naar te kijken. Het bos weer eindeloos lekker groen. Met de zon erbij een vrolijk gezicht!
De vogels floten om het hardst, heerlijk!
Pepsie en Maxi deze week veel om mij heen, lekker knuffelen of gewoon fijn bij elkaar zijn. Ik ben zo blij met hun gezelschap!
Week 20
Een week met de nieuwe normale uren werken = 4x heen en weer rijden.
Het was een gezellige drukke week, waarin ik voor t eerst na corona met een groep bewoners uit ging. Het was geweldig om dit weer te mogen doen.
Een lange wandeling met Tim, was heerlijk. We reden dit keer naar Achtmaal. Hadden we al een poosje niet meer gedaan, wat was het fijn weer even goede gesprekken te hebben samen. In de lucht hartjes en engeltjes!
Een van de vele wandelingen met Kees door ons parkje, eindelijk de gele Lis op de foto gezet.
En ja hoor, lekker weer, kom maar door met die bbq! Tim vond het niet zo nodig dat ik er een foto van maakte, geloof ik! Maar wat fijn dat de bbq weer aan kan.
Alweer een wandeling, maar dan met mijn vriendinnetje. Heerlijk weer, mooi uitzicht in ons mooie fantastische bos.
Verder speelde ik ukelele met mijn buuf. Met Evaline poetste ik ons huis schoon en ging ik op pad om haar telefoon te laten maken.
Kees zijn motor kreeg een grote beurt, nadat die 2 jaar stil gestaan had. Kan Kees er weer veilig mee op pad. En op ons avondje uit, gingen we bij Makro nieuwe zomerkleding voor hem kopen, nu zoveel afgevallen ten opzichte van vorig jaar, nieuwe maat nodig. Zo trots op hem!
En verder nam ik tijd om te herstellen. Dat lukt me steeds beter, om die balans op de zoeken. Dat is fijn, want daarmee hou ik genoeg energie over om naast het werken ook nog vrouw, mama, huisvrouw en vriendin te zijn.
Week 6
Een heerlijke wandeling door ons bos, de schapen waren er weer om alles te grazen.
Een heerlijke maaltijd van zuurkool uit een nieuw kookboek, jammie!
Tulpen voor Evaline. Keelpijn, hoofdpijn, moe… getest bij GGD en gelukkig negatief.
Intussen is ze alweer opgeknapt en ook al weer aan het werk geweest.
Deze week werkte ik voor 1x wegens ziekte daar, op mijn “oude” afdeling.
Na 9 maanden liep ik als vertrouwd daar rond. Had nog veel kennis paraat en genoot van de dag. De contacten met de collega’s en de bewoners waren erg fijn!
Het weekend maakte ik er op mijn huidige afdeling een feestje van samen met mijn collega zorghulp. De bewoners bedankten ons vandaag omdat het zo fijn geweest was!
De medicatie en ook de biologische medicatie voor Maxi lijkt zijn werk wel een beetje te gaan doen. Minder jeuk, meer plezier en rust in zijn lijf. Pepsie zoekt mij en Evaline veel op, nu Tim weer alle dagen naar school of zijn werk gaat. En we aten een super lekkere ei-wrap.
Op vrijdag had ik zoveel zin in een wandeling, maar niemand die mee ging.
Ik genoot enorm van het lekkere weer, ons eindeloos fijne bos en de prachtige natuur.
Op zaterdag was er een webinair van FES. Dit keer over bewegen en fibromyalgie.
Erg interessant, ik heb er weer nieuwe kennis bij gekregen. Zo fijn om dit online te mogen volgen: geen reistijd, niet teveel prikkels. Gewoon lekker op mijn eigen plekje in huis.
Week 51
De start van de winter. Een bijzondere dag 21-12-21 welke begon met rijp en een heerlijk zon erbij. Samen met vriendin liep ik op een andere plek een heerlijke wandeling.
Samen met Kees ging ik naar Molenschot. We maakten daar een lange wandeling, Het zwembad gesloten, als alternatief toch lekker bewegen. Het was een mooie wandeling, super rustig en vooral ook veel koude wind. Maar wat hebben we genoten.
Een week van werken, rusten, ukelele spelen (met buuf).
En ik heb een aantal dagen flink pijn gehad, strompel dan een beetje door de dagen heen. Last van de drukte van de decembermaand, last van de omslag van het weer.
Voorbereidingen doen voor Kerst.
En als ik dan even lekker met een dekentje, kopje thee, muziekje ga zitten… zijn Pepsie en Maxi er snel bij!
Fibromyalgie en artrose
De dagen worden vroeger donker.
Vaak is het koud buiten.
Mijn lijf heeft er moeite mee.
De herfst was nooit zo mijn seizoen.
Ik leerde deze week iets moois over chronische pijn.
De 3 A’s.
Accepteren
Aanpassen
Afleiding.
Ik maak t net iets anders:
Accepteren
Aanpassen
Actief blijven.
Accepteren dat herfst betekend dat ik meer pijn heb, meer moe ben, minder kan doen.
Aanpassen doe ik door warmte te zoeken in een goed opgemaakt bed, warme sokken dragen, vesten bij de hand te houden, en (gember)thee te drinken. Als ik stil ga zitten, dekentje erbij.
En naar buiten met een lange warme jas, muts op, sjaal om en eventueel handschoenen aan.
De vermoeidheid pak ik aan door vroeger naar bed te gaan, overdag een uurtje rust te pakken. En voor het avondeten al wat klusjes te doen, zodat de avond rustiger begint.
Actief blijven, zo belangrijk, Keer op keer merk ik dat beweging mij helpt. Of het tijdens werk is, in huis met poetsen of een dagelijkse wandeling… het helpt om warm te worden, minder pijn te ervaren.
Ik oefen volop met de ukelele mijn handen en ik merk verschil in kracht om de snaren steeds beter te kunnen indrukken en in souplesse om de akkoorden sneller achter elkaar te kunnen pakken. Trots op mijn langzaam vorderend resultaat!
Week 43
Eerst maar eens beginnen met lekkers, samen met de buuf. Ik trakteerde kha cake met verse vruchten en slagroom. Samen ukelele spelen is erg leuk en we nemen daar heerlijk tijd voor om langzaam steeds beter te worden.
Hoewel mijn lijf geen zin heeft in de herfst (lees: heel veel pijn voelen) probeer ik zo goed mogelijk alles toch te blijven doen. Wat vaker een rustmoment overdag nemen en de warmte opzoeken.
Ik had contact via mail met een lotgenootje die hetzelfde ervaart, fijn te weten dat ik niet de enige ben.
Ik werkte mijn diensten weer vol enthousiasme.
Ik harkte 2 volle grote zakken blaadjes uit de achtertuin en ging wandelen met mijn vriendin. Daar kwamen we deze prachtige paddenstoel tegen.
Ik ging naar de tandarts voor controle (geen gaatjes!) en de mondhygiëniste was ook tevreden over mijn gedane arbeid.
Met Kees zocht ik zijn kleding uit, vorig jaar winter deed hij met wat hij had, intussen vele kilo’s lichter toch nieuwe warme kleding nodig.
We gingen naar het westen voor een feestje met onze bijna jarige neefjes.
En natuurlijk vierden we Halloween in de straat. In kleine groepjes, allemaal lekker laten schrikken en toverden we samen snoepjes in mijn pan. Zo leuk om te doen.
Kees zette een apparaatje aan die sneeuwvlokken projecteerde op de garage en en een laser met rode lichtjes. We hadden via bluetooth een boxje aan met Halloween geluiden.
Voor het eerst dit jaar hadden we een rookmachine staan. Met de afstandsbediening konden we de kinderen lekker laten schrikken van het geluid en de rook, voordat we de deur open deden! En natuurlijk was ik verkleed als (lieve) heks. Evaline deed dit jaar ook mee en vond het stiekem eigenlijk best heel erg leuk!!! Ons vogelhuisverschrikkerlichtje deed ook weer mee buiten!