Een klein cadeau voor de kinderen: ieder zijn eigen kerstboompje voor op de kamer.
Natuurlijk gevuld met lichtjes en ballen. Eigenlijk te leuk om niet zelf ook te hebben.
Maar nu geniet ik samen met hun, dat is ook goed!
Met vriendin weer een heerlijke wandeling gemaakt.
Maxi knuffelt veel en komt me steeds weer gezellig op zoeken als ik op de bank een moment van rust en herstel neem.
Wow, al 3 jaar lang mag ik samen met fantastische collega’s, geweldige vrijwilligers en betrokken mantelzorgers iets betekenen voor de leukste, liefste, bijzonderste, mooiste, aardigste bewoners van Dongepark. Dat schreef ik op facebook. Dankbaar, wat vliegt de tijd.
De foto van het terrein naast het gebouw waar ik vele pauzes in te vinden ben. Of met een wandeling met een bewoner.
Alles goed voorbereid, en daar mocht ik weer. Opnieuw 2 dagen oefen behandelingen mogen geven aan collega’s en vrijwilligers. Elke keer leer ik weer zoveel. Elk mens anders, elk moment anders. En zoveel leuk om te doen, mijn enthousiasme blijft maar stromen en groeien!
Daarnaast heb ik deze week tijd genomen om het huis schoon te maken en de eerste kerstkaarten op de bus te doen.
Categoriearchief: maxi
Week 46, corona
Maakte ik zaterdag nog een heerlijke wandeling met Tim door ons bos, voelde ik al wel wat keelpijn.
Zondag nog een dagje rustig aan gedaan, helaas… het mocht niet baten.
Ik ging met 38,5 naar bed. Veel misselijkheid, veel keelpijn, knetterende hoofdpijn en een gemene pijn in mijn holtes. Na een paar doorwoelde nachten, alles wat ik wilde eten of drinken eruit spugen, toch maar een test gedaan. En ja hoor… corona.
Vanaf donderdag kleine stapjes terug naar herstel. De misselijkheid is weg, eten gaat steeds een beetje beter. De ergste pijn is weg. Nu vooral moe, snel benauwd en nog een knetterende hoofdpijn. Het gaat de goede kant op, langzaam maar zeker.
Week 38
Wat was het heerlijk weer, samen met Kees en Tim gewandeld bij Surrea. Paddenstoelen, de eerste herfstkleuren en heide wisselden elkaar af.
In de avond aten we nog heerlijk buiten, tot de donkere wolken hun regen los lieten. Pepsie en Maxi kwamen snel bij ons in het huisje zitten!
Het wordt alweer wat kouder buiten, dus kruipen we weer vaker binnen bij elkaar. Ieder zo zijn favoriete plekje!
Deze week de 2e lesdag. In de ochtend theorie, in de middag leerden we de aanrakingsmethode voor benen en voeten. Wat is het toch heerlijk om nieuwe dingen te mogen leren. Tussen de middag een wandeling, kwam ik deze prachtige muurschildering tegen. De paddenstoelen en natuurlijk weer vanaf dat bruggetje. In de avond haalde ik vers en koel bij AH wat te eten en at t lekker in het stadswandelpark op. Vlakbij het radiomonument.
Ik heb een massagetafel aangeschaft, met de goede dekens erop. Samen met een uniform, wat muziek en etherische olie in een aangenaam warme kamer, ben ik er helemaal klaar voor.
Wat vond ik het spannend om de eerste keer te oefenen op mijn vriendin. Maar zij zakte helemaal weg in heerlijke ontspanning en wil graag nog eens mijn proefdier zijn!
Natuurlijk zijn ook Kees, Tim en Evaline bereid om mij alle mogelijkheid te geven om te oefenen. Zo fijn. Ondertussen baan ik mij een weg door de theorie. Alles bij elkaar ben ik nog steeds superblij en dankbaar dat ik dit mag doen.
De rest van de week was ik aan het werk, herstellen, de tuin onderhouden en bellen met lieve mensen.
De avond samen met Kees hebben we een rondje gewandeld en een stukje verder gekeken naar de serie. Vandaag knipte ik weer zijn haren en verzorgde ik zijn voeten. Zo prettig om dit gewoon lekker zelf te kunnen doen.
Week 34
Relaxen in de warmte in de tuin, was lekker buiten drogen en samen met Pepsie en Maxi… heerlijk toch?
Deze week maakte ik ei-loempia. Met wat veldsla een heerlijk gerecht.
Een wandeling in de avond, genieten van de zonsondergang in ons bos. samen met Kees.
Vandaag met Kees alweer aan de wandel. Samen naar de Regte Heide gereden.
Vorige week was ik hier met Tim en had zo genoten, wilde dit ook samen met Kees doen.
Iets meer zon, prachtig blauw in de lucht tussen indrukwekkende wolken… wat hebben we genoten.
Week 33
Knuffelen met Maxi, blijft een feestje.
Wandelen met Kees door ons geliefde Surrea, het was er prachtig, rustig en fijn.
Bij t werk de geitjes zo lief tegen elkaar aan, dat moest op de foto!
De eerste oogst van bramen en blauwe bessen uit de tuin, jammie!
We maakten een nieuw recept en genoten daarvan, KHA Italiaanse Wraps.
Op vrijdag gleed ik onderuit. Veel gewerkt, veel aan mijn koppie thuis. Last van het weer dus van mijn reuma en van de hooikoorts. Ik ging slapen en zei alle afspraken af.
Uiteindelijk lag ik 48 uur op bed, vooral slapen, slapen, slapen.
Op zaterdagmiddag wilde ik er wel heel graag even tussen uit. Samen met Tim reden we naar Goirle. Het gebied de Regte Heide. Wauw wat is het hier nu prachtig mooi. We genoten uiteraard van heide. Maar er was nog zoveel meer als watertjes, bloemen, vlinders, vogels, vele insecten, de eerste paddenstoelen, bramen en grafheuvels.
Deze wandeling deed me zo goed, helemaal opgeknapt kwam ik samen met Tim weer thuis.
Voor Evaline naaide ik van een fleece deken een trui, waarbij haar schouder vrij blijft voor mooi herstel van haar tattoo.
In de tuin staat mijn boompje zo mooi met zijn oranje bessen.
Vakantie week 2
Tussen de buien door een heerlijke wandeling met Kees in ons bos.
Wat zon, gele bloemen op de akkers, heerlijk rustig.
Voor de 1e keer zelf een test gedaan voor darmonderzoek.
Samen met Pepsie en Maxi een dag rustig aan gedaan, ook zij zijn meer binnen nu het zoveel regent en daarmee ook kouder is.
Evaline had een afspraak in Amsterdam, liet daar een prachtige grote tattoo maken.
De eerste dag ging zij alleen op pad. De tweede dag brachten Kees en ik haar weg.
Na een bezoekje aan Makro (en wat te drinken daar) gingen we een stukje verder Amsterdam in. Onderweg naar een muziekwinkel kwamen we dit pareltje tegen. Een bloementuin. Veel bankjes om te zitten, zoveel moois in bloei, wauw. We hebben hier lekker onze mee gebrachte lunch gegeten.
Na de muziek winkel reden we naar Spaarnwoude. We liepen er een heerlijke wandeling in veel wind met vliegtuigen laag over vliegen. Zoveel beestjes gezien. De sprinkhaan fladderde net naar een nieuw plekje waardoor wij het goed konden zien. Zo gaaf die foto geworden: trots op!!!
Een dag achter de naaimachine en jawel… mijn broek is ook klaar. Dezelfde als die Evaline aan het maken is geweest, maar dan een andere kleur. Trots op, blij mee. goed gelukt.
En voor maar 20 euro voor de stof valt de prijs ook nog wel enorm mee.
Gisteren met Kees een wandeling gemaakt in Surrea. Het water hoog, de wind waaide golfjes op het water, maar daar waar planten staan is t water rustig, dat gaf wel een bijzonder effect. En dan die enorme paddenstoelen, wow…!
Vandaag een dagje herstellen, blijkbaar ook nodig.
Week 24
Het bos, ons bos, onze achtertuin. Het is er zo heerlijk. Op de warme dagen in de schaduw van de bomen. De velden met graan staan volop in bloei maar er tussen vele klaprozen.
Deze foto’s van een wandeling met Kees.
Deze foto’s ook uit hetzelfde fantastische bos, maar dan van allemaal gezichten in de bomen! Tijdens een wandeling met mijn geweldige vriendin.
Lekker buiten eten, vlees op de bbq, wat kha brood en veel groente erbij: smullen maar!
Ik maakte van fruit en wat zoetstof een fris waterijsje. Mijn heerlijk ontbijt met zomerfruit, jammie.
Pepsie en Maxi, rustig in onze tuin. Zoeken schaduw, koele tegels of juist even een zacht kussen op. De warmte komen zij zo gelukkig goed door!
Wauw wat een verrassing, zomaar in onze eigen tuin. Dat ik gek ben op klaprozen, weet iedereen wel, heb er niet voor niets een tattoo van! Daarom extra genieten van de mooie cadeautje…
En verder deze week een stevige hoofdpijn weg gewerkt. Een paar heerlijke dagen in Dongepark geweest, met een extra avond in verband met een goede teamvergadering.
Ik ging ukelele spelen met mijn lieve buurvrouw en op bezoek bij een fijn mens. Mooie gesprekken, klaar staan voor elkaar. Zo maken we samen de wereld weer een beetje mooier.
Week 23
Wat is het bos weer eindeloos heerlijk groen, fris en vol bedrijvigheid.
Samen naar de dierenarts. De jaarlijkse controle en een jaarlijkse vaccinatie.
Pepsie maakt t erg goed, voor haar 11 jaar is zij super vitaal. Alles dik in orde met complimenten.
Maxi gaat redelijk. Heeft nog regelmatig dexacortone. Is nog een beetje aan t aankomen, weegt nu 6 kg. Maar is verder gezond genoeg.
Waterlelies, wilde orchideeën, vele groene kikkers… het bos is vol leven en dat zagen mijn lieve vriendin en ik bij onze heerlijke schaduwrijke en koele wandeling.
Ik speelde ukelele met mijn lieve buurvrouw. Heb mijn deel in het huis schoonmaken aangepakt. De voortuin wat geveegd, de achtertuin wat geveegd. En nog de ramen gezeemd. Dat doe ik in het ritme van de ramen zemer die bij ons komt, ongeveer eens in de 6 weken. Zij doen dan buiten aan de voorkant. Heerlijk en zo blij dat ik dat niet meer hoef te doen.
Het werk was weer fijn, lekker mijn gewone ritme van 3 dagen opgepakt.
Wat een prachtige verhalen. Deel 1 deed ik het voor t eerst: in plaats van een leesboek een luisterboek. Het abonnement op Storytel is een cadeautje voor mijn verjaardag. De luisterboeken zijn goedkoper dan de papieren exemplaren of dan de digitale.
Zo blij dat ik dit door Evaline heb mogen ontdekken. Het luisteren vind ik heerlijk. Handen vrij, focus op het verhaal en mij eindeloos laten meeslepen. Dus… ik ben om en ga voortaan vooral luisteren naar boeken!!! Nu bijna aan het einde van deel 2.
Week 20
Moederdag 2023, een brunch met zijn viertjes, lieve cadeautjes… wat een fijne start van de dag.
In de middag kwamen Kees zijn ouders, namen gezellige tuinbloemen mee.
Een wandeling met zijn vieren in het heerlijke Surrea.
Tim maakte voor het avondeten sheperdspie waar we allemaal van genoten.
Een heerlijke dag was het.
Songfestival, trouw toch gewoon gekeken. Hoewel we in de halve finale Nederland onderuit zagen gaan. Het was samen erg knus op de bank en ook Maxi kwam er gezellig bij liggen.
Ziek, griep: hoofdpijn, buikpijn, koorts. Zo stond ik op, maandagochtend.
Boos en verdrietig… ik hoefde immers maar 2 dagen deze week, met 3 belangrijke vergaderingen. Maar het hielp niks, ik was gevloerd. Bij t ontbijt maken moest ik pauze nemen omdat ik sterretjes zag. Het was duidelijk: tijd om te investeren in herstel.
Na dagen op bed, eindeloos veel slapen, kroop ik uiteindelijk in de middagen op mijn ligbed in de tuin. Even ander uitzicht dan mijn slaapkamer. De hele week trouw bewaakt door Pepsie en Maxi.
Langzaam elke dag een beetje beter. Dan ook maar proberen om mijn conditie weer wat op te bouwen. Een wandeling door het park extra vrolijk door de gele lis, boterbloemen en fluitenkruid.
En een korte wandeling door ons bos, samen met Kees, gisteren. Heerlijk al dat verse groen, die fijne zonnestralen en al die zuurstof.
Ik ben zeker nog niet terug topfit. Maar ik denk dat ik van de week wel weer werken kan.
Kees verzon zelf een recept van een heerlijke wortelstamppot van peen, gebakken uien en bloemkoolpuree. Een stukje vlees erbij, dat was smullen.
Week 18
Deze week werkte ik 2 dagen.
Had ik een afspraak voor controle van mijn steunzolen. Nu alweer 3 jaar geleden dat ik ze kreeg. En wat maakt het verschil. Ik loop er met heel veel plezier op. Zo dankbaar dat het lopen op deze manier heel goed gaat.
In de tuin is er steeds meer kleur te zien. Zo fijn dat de natuur aan t ontwaken is uit zijn winterslaap.
De regen kwam wel erg heftig naar beneden, een kijkje door het raam op de uitbouw en je zag de bellen knappen.
Het gras gemaaid, het onkruid tussen de tegels weg, geveegd.
Kees maakte de terrassen met de hoge druk reiniger daarna mooi schoon.
Tijd om alle meubilair weer op zijn plaats te zetten, kom maar door met het mooie weer.
En verder deze week, wandelde ik met vriendin, speelde ik ukelele met buuf, deed ik boodschappen met de kinderen, maakte ik de kamer van Evaline extra schoon.
Dat was hard nodig nadat Maxi er eind maart in geweest was toen hij ziek was, en daarna nog steeds deze kamer uitzocht om er te spugen, plassen en poepen. Met een extra kattenbak erbij hoop ik dat het nu is afgelopen. Het avondje met Kees samen was erg fijn, we keken ook nog samen naar deel 3 van de Mandelorian. Spannend verhaal!