Week 49


Maxi, onze heerlijke rooie-je-weet-wel-kater, gaat even niet zo lekker.
Jeuk, veel jeuk, tot kaal krabben en likken aan toe.
Geen vlooien. 8 weken geleden op een nieuw dieet gezet. Tussendoor een antibiotica en prednisonkuur gehad. En van de week ging het weer mis. Nu aan de prednisonpillen.
Laten we hopen, duimen, bidden dat het nieuwe voer effect gaat geven.

Tim bakte twee heel lekkere desembroden. We aten er samen wel 3 dagen van!
Ik werkte wat vaker vanwege vakantie van een collega.

Op mijn werk was het even wat minder.
De afdeling in quarantaine. Wij extra taken doen en extra uren maken.
Mijn zelftest vanmorgen was gelukkig negatief.
Met elkaar hopen, bidden en duimen we dat dit heel snel weer voorbij is.
Tussen door maakte ik een fijne wandeling met mijn vriendin, samen op 1,5 meter afstand en heerlijk buiten.
Ik speelde ukelele, met de buuf, ook op 1,5 meter afstand van elkaar en ben volop aan het stoeien met het aanleren van een strum. Een ritme wat je met je rechterhand kunt spelen. Phoe… wel gaaf, wel moeilijk!

Week 48


Een week waarin ik veel aan het werk was, vanwege vakantie van 1 collega.
Daarnaast had ik thuis pech… mijn altijd schone nette koelkast bleek in de ochtend een ravage.
Een flesje cola bevroren en opengebarsten. Gelukkig was er verder geen echte schade, behalve wat producten die niet meer bewaard konden blijven. De koelkast weer schoon en de temperatuur maar terug hoger gezet.
In de schoen kregen we deze week zelf gemaakte koolhydraatarme letters.
Een vorm besteld. Evaline liet de chocolade gesmolten, deed roomboter er door heen en dan 3 uur laten uitharden.
Ze zijn echt zo heel erg lekker geworden!!!
Het was slecht weer, dus gingen vriendin en ik lekker bij de Sligro wandelen.
En buuf en ik speelden ukelele.
Zo jammer he… een lief en attent gebaar van mijn werk, maar ik eet helemaal geen gewone chocolade. Niet om de cafeïne waar ik allergisch voor ben én niet voor de suiker waar ik slecht op ga.  Toch ben ik altijd wel heel dankbaar voor wat ik krijg. En maak ik er altijd wel weer iemand anders blij mee!!!!

Week 47


Zo’n week die in volle vaart voorbij gegleden is.
Ik werkte 2 dagen. Had wat hersteltijd nodig van de eerste dag.
Ik had toen een activiteit, vergadering met elkaar en daarna weer een activiteit.
Maar gelukkig was er tijd voor herstel!
Op zaterdag ging ik naar Waalwijk voor de boostervaccinatie.
Prik 3, alweer Pfizer, is in mij nu.
Ik ben goed misselijk en heb flink spierpijn, maar verder gaat t wel geloof ik.
Samen met Evaline kocht ik daarna in Den Bosch wat kleding voor kerst.
Zo geweldig om te zien: Tim is voor het eerst zelf brood aan het bakken van zuurdesem, die hij zelf heeft gestart. Evaline is voor in de schoen kha chocoladeletters aan het maken.
Donkere wolken en zon, dat was deze week!

In de avond aten we kha knoflookbrood, Kees sneed voor mij een stukje af en dat per ongeluk dit hele lieve hartje!

Foto 2021


Deze week acceptation = verwachting
Zoals traditie al zolang als ik Kees ken, vul ik de schoenen elk jaar.
Ach… en als fotograaf ben ik nooit zomaar alleen!

Week 46



Samen met Tim wandelde ik lekker door het bos. Samen een fijn gesprek, maar vooral genoten van alle prachtige herfstkleuren.

Samen met Kees wandelde ik lekker door het bos. Samen een fijn gesprek, maar vooral genoten van alle prachtige herfstkleuren.
Ik werkte 1 dag en dit weekend.  Dit weekend maken we er een Duits weekend van, met Duitse muziek, zelf een apfelstrudel en flamkuchen maken, Duitse spelletjes als arm worstelen en spijkers slaan!
Ik poetste in kleine stukjes elke dag iets in huis, nu is het allemaal weer schoon, opgeruimd en netjes,.
Ik speelde ukelele met mijn buurvrouw, genoot samen met haar van onze kleine stapjes vooruit.
Ik wandelde met mijn vriendin en had een fijn gesprek met haar.
Tim ging volop online naar school, terwijl Evaline bijna alle dagen op reis moest, naar school toe. Kees werkte een fijne werkweek en er was tussendoor ruimte voor leuke projectjes om op te pakken, zoals een synthesizer, waarvoor hij de spulletjes al had gekregen bij zijn verjaardag!

Fibromyalgie en artrose

De dagen worden vroeger donker.
Vaak is het koud buiten.
Mijn lijf heeft er moeite mee.
De herfst was nooit zo mijn seizoen.
Ik leerde deze week iets moois over chronische pijn.
De 3 A’s.
Accepteren
Aanpassen
Afleiding.
Ik maak t net iets anders:
Accepteren
Aanpassen
Actief blijven.
Accepteren dat herfst betekend dat ik meer pijn heb, meer moe ben, minder kan doen.
Aanpassen doe ik door warmte te zoeken in een goed opgemaakt bed, warme sokken dragen, vesten bij de hand te houden, en (gember)thee te drinken. Als ik stil ga zitten, dekentje erbij.
En naar buiten met een lange warme jas, muts op, sjaal om en eventueel handschoenen aan.
De vermoeidheid pak ik aan door vroeger naar bed te gaan, overdag een uurtje rust te pakken. En voor het avondeten al wat klusjes te doen, zodat de avond rustiger begint.
Actief blijven, zo belangrijk, Keer op keer merk ik dat beweging mij helpt. Of het tijdens werk is, in huis met poetsen of een dagelijkse wandeling… het helpt om warm te worden, minder pijn te ervaren.
Ik oefen volop met de ukelele mijn handen en ik merk verschil in kracht om de snaren steeds beter te kunnen indrukken en in souplesse om de akkoorden sneller achter elkaar te kunnen pakken. Trots op mijn langzaam vorderend resultaat!

Foto 2021


Deze week: double exposure, 2 foto’s over elkaar leggen
Ik kreeg hulp van Kees hierbij omdat ik dit nog niet zo goed kan.
We gebruikten deze foto’s…

Dag 4 Zoutelande


Na alweer de laatste nacht nog even een kusje gestuurd aan de zee.
Dankbaar voor de heerlijke tijd en het goede weer.
Om 10 uur moesten we het appartement verlaten hebben.
Wij reden niet rechtstreeks naar huis, maar richting Vlissingen.
We gingen naar het muZEEum.
Een maritiem museum waar allerlei over Zeeland centraal stond.


Er was van alles te zien, over VOC en WIC, over de oorlogen die op zee uitgevochten werden.
De belangrijke mensen uit de geschiedenis. In voorwerpen, schilderijen. We hadden een audiotour en het was heerlijk rustig in het museum, dus namen we vanzelf ook echt de tijd om de verhalen te horen en mee te kijken naar de details waarover verteld werd.
Zeeland, zoveel meegemaakt in de geschiedenis.



Nog even een stukje gewandeld in en rond de haven. Op de foto’s is het wel te zien: het was wat motregen. We misten daardoor wel wat zicht in de verte. We bezochten Michiel de Ruyter, de kazematten, een pier het water in waarlangs de loods-boten kwamen. De dijk ook hier prachtig te zien.

We reden met de auto naar een ander stukje boulevard. Daar staat het windorgel.
Wauw wat indrukwekkend. De bamboe pijpen geven geluid als de wind er langs waait.
Geweldig. Zo gaaf dit. We hebben er een poosje bij gezeten en rustig naar geluisterd.
Niet een moment hetzelfde. Voor ons een prachtig “slotakkoord” van onze vakantie!

Nog een paar plaatjes van de zee en toen op naar huis.

Thuis gekomen stonden er prachtige bloemen klaar, die Evaline en Tim geregeld hadden, zo lief.
Dikke knuffels omdat we elkaar toch wel gemist hadden.
Onze verhalen, hun verhalen, alles werd gedeeld, bij eten wat Evaline had klaargemaakt.
Superfijne dagen gehad, maar ook wel weer heel erg lekker om terug thuis te zijn!