Geboren: 19 juni 1930
Overleden: 06 februari 2004
Tussen alle feestgedruis door is er natuurlijk plek om even aan papa te denken.
Dat ik regelmatig even terug denk, schrijf ik echt niet altijd! Maar vandaag dus wel.
Of het nou gaat om zijn vrolijke lach, zijn “altijd voor iedereen klaar staan”, ons samen snoepen van vis, ons samen werken aan verschillende projecten. Het is gek dat je eigen leven zo door gaat, hij daar niet meer deel van is. Toch blijf ik hopen dat hij zo af en toe over mijn schouder mee kijkt en weet hoe gelukkig wij op dit moment zijn!
Categoriearchief: mijnpapa
Papa
Papa
Papa
Papa
Papa
geboren 19 juni 1930
overleden 06 februari 2004
Mijn vader is de grootste ster
Die kleine, dat ben ik…
Hij staat dichtbij me, en niet ver
Het scheelt een ogenblik…
Ik kan hem zien vanuit mijn bed
Twinkelt heel lief naar mij
Hij kijkt mij aan, wij hebben pret,
Mijn vader is een kei!
En altijd als ik slapen ga
Kijk ik hem even aan
Dan weet ik, dat mijn papa
Over mij waakt voortaan.
Zijn ster blijft schijnen,
weet je dat?
Ik denk aan hem met smart
Mijn vader is mijn grootste schat!
‘k Bewaar hem in mijn hart…
Dit gedichtje is van Mary, op gedichtenweb.nl
Vier jaar
Vandaag wil ik stil staan bij het feit dat het intussen vier jaar geleden is dat papa overleed. Net als voor mama is er ook voor papa nog steeds plaats in ons leven voor hem. We denken aan hem, praten over hem, we kijken foto’s van hem en zo… zal hij altijd een beetje in ons door blijven leven. Tim kan mij nog wel eens verrassen door spontaan over papa te beginnen. Hij kan zich een aantal dingen nog goed herinneren. Lief, dat iemand mij zei: het geeft wat troost dat papa en mama nu samen kunnen zijn.
Hoe het met de ziekenboeg is? Vandaag moest ik Tim en Evaline allebei ziek melden, hetzelfde grieperige als ik. Intussen heb ik maar net genoeg tijd gehad zelf te herstellen om ook voor deze zieke kindjes te gaan zorgen.
Papa
Vandaag
Papa
geboren 19 juni 1930
overleden 06 februari 2004
De mensen van voorbij, ze blijven met ons leven.
De mensen van voorbij, zij zijn met ons verweven.
In liefde en verhalen,
die wij zo graag herhalen.
In bloemengeuren en een lied,
dat opklinkt uit verdriet.




