Categoriearchief: pepsie

Week 51


Daar lag ik dan, gevangen door Pepsie en Maxi, met Evaline als fotograaf!
Een van die geluksmomentjes deze week.

Met Kees liep ik een lichtjes-wandeling! In de avond genoten we van verschillende mooi verlichte woningen en uiteraard ook onze eigen tuin!

Ik was vlijtig, deed de eerste twee online cursussen voor mijn werk. Deze beide had ik bij mijn vorig werk ook al gehaald, maar dat telt in deze nieuwe organisatie niet. Dus mocht ik opnieuw.

Foto bos 1 is samen met mijn vriendinnetje, netjes op grote afstand van elkaar. Genoten van de verhalen, het wandelen en het fijne weer.
Foto bos 2 is samen met Kees. Het was een heerlijke wandeling met zelfs wat zon erbij, even een ander stukje bos hier in de omgeving met wat groen aan de bomen!
En verder werkte ik, hadden we overleg op mijn werk.
Had ik mooie gesprekken met lieve mensen.

Week 49


Andere jaren hebben we netjes gewacht tot na de Sint, maar dit jaar is hebben we afgelopen week het huis al helemaal versierd. Ook buiten staan de lichtjes alweer ruim een week aan.

Evaline maakte een heel erg lekkere Eton Mess, koolhydraatarm natuurlijk!

Het was lang geleden en gelukkig was het goed weer. Ik maakte met mijn lieve vriendinnetje een lange, heel lange wandeling en we kletsten heel veel bij. Netjes op ruime afstand van elkaar.
De katten liggen zo vaak synchroon, zo grappig om te zien!
En ook dit jaar voerde Guus Meeuwis mijn Spotifylijst aan… en alweer geen verrassing voor mij. Ik luister graag zijn muziek, zing er vrolijk bij mee en kan er heel lekker op werken in huis.
Van de week nog, toen ik de ramen aan het zemen was, dezelfde dag als de ramenzemer komt, doe ik het binnen en aan de achterkant buiten.

Voor Sinterklaasavond maakte ik koolhydraatarme speculaasstaaf, samen met Tim.

Kees maakte boven mijn nieuwe bureau een prachtige lamp van steigerhout, ledstrip en ketting. Zo blij mee… nu is mijn plekje wel heel compleet zo!

Brood zelf gebakken en met liefde, dat kun je wel zien!
Alle trommeltjes gevuld, op zaterdag waren Tim, Evaline en ik aan het werk.
Deze week werkte ik 2 avonden en 2 ochtenden.
Ik proefde van de sfeer, maakte kennis met nieuwe collega’s en bewoners.
Andere regeltjes, nieuwe mogelijkheden. En toch zoveel vergelijkbaar aan werkzaamheden.
Echt heel anders, en zo hetzelfde… Een warm welkom, een prettige werksfeer, leuke collega’s en bewoners die blij zijn mij weer te zien, hoe fijn is dat?
De reistijd is minder, daar wordt ik ook al blij van.
Het aantal uur is minder, daar wordt ik ook al blij van.

Week 41


Een week waarin ik 5x werk. Een klein beetje reserve uren opbouwen zodat ik niet opnieuw in min-uren terecht ga komen. Als ik dan thuis was, waren de katten dicht in mijn buurt te vinden.
Kou, wind en regen brengen hen weer veel gezellig binnen.
Een week waarin Evaline is begonnen met haar eerste schoolexamens dit jaar.
Een week waarin ik verschillende mooie gesprekken had via telefoon of mail, met fijne mensen om ons heen. Gelukkig begrijpt iedereen dat wij de verjaardagen van de kinderen en onze trouwdag met zijn viertjes gaan vieren. We houden het graag veilig!

En op corona-veilige manier kreeg Tim zijn propedeuse uitgereikt.
Ik bracht hem naar Tilburg. Op afstand via Teams mochten wij thuis (ik in de auto) mee kijken.
Een quiz met elkaar, een mooi praatje voor hem en een handtekening… een mooie avond.

Week 36


Kees: 1 september 2019 – 1 september 2020 = 24 kg afgevallen
Marlies: 1 september 2019 – 1 september 2020 = 12 kg afgevallen
Zoveel trots, zoveel blij, zoveel beter, we gaan strijdbaar verder.
Ik hou het koolhydraatarm eten vol vanwege mijn fibromyalgie, dat ik er bij afgevallen ben is vooral heel prettig: minder gewicht is altijd beter, maar geen noodzaak geweest!
Kees gaat het volhouden en mag vooral doorgaan zoals we het nu een jaar doen.
Sporten, lekker eten en blijven opletten. Zoals op de barbecue, nog even genoten van de recepten die we geprobeerd hadden in onze vakantie!

1 september heb nog een mijlpaal bereikt…
Op mijn werk startte ik met min-uren. Toen ik die probeerde in te halen kwam door corona diensten te vervallen, uiteindelijk 50 min-uren. Ik heb ze weg gewerkt, letterlijk.
Veel extra diensten, het was lichamelijk zwaar: 4 dagen is eigenlijk mijn max per week.
Het was wel een enorme opluchting dat ik nu geen min-uren meer heb.
Thuis zocht ik buiten 5 dagen werken de rust op de bank en was ik zeker gewenst!!!
Een nieuwe balans is zich aan het ontwikkelen: op de dagen dat ik werk probeer ik niets af te spreken. Op de dagen dat ik vrij ben ga ik kijken wat kan en lukt. Kees, Tim en Evaline helpen me waar nodig nog bij het huishouden.
Heel blij was ik deze week met mijn eerste live afspraak sinds maart met mijn vriendinnetje.
Al zo lang dat wij samen elke week wandelen en kletsen. Het kletsen was er wel, wandelen durfden we nog niet. Maar met 1,5 meter afstand hebben we het toch geprobeerd en het ging goed. Het was fijn. Het was vertrouwd. Het was eindeloos. En ja, volgende week gaan we weer, volop zin om dit vol te houden.
De donderdagavond met Kees blijft een vast moment om samen te zijn. Zonder afleiding, zonder telefoon of anderen om ons heen. We hebben sinds maart dit vooral thuis gedaan en dat zullen we ook wel blijven doen. Intussen zijn we hier zo aan gewend met elkaar.

De appeltjes in de tuin gaan al een kleurtje krijgen, bijna klaar om geplukt te worden!

Op Facebook schreef ik bij deze foto:
Ken je dat? Mijn Moment of Glory #legewasmand
En ik kreeg er veel geweldige reacties op!!!

De eerste week


De eerste week waarin Evaline de hele weer op de fiets naar school ging.
Dat was wel even wennen! Een nieuwe schooltas, haar boeken gekaft (wel 2!!).
De richtlijnen van het RIVM gevolgd, hopen we dat de school gewoon live door kan blijven gaan.

De eerste week waarin Tim 2 dagen naar zijn stage ging.
Kennis maken, werken op een nieuwe laptop, plannen maken voor de werkzaamheden die hij mag gaan oppakken. Hij ging lopend op zijn fijne nieuwe schoenen.
Meestal zal hij naar het kantoor gaan om er te werken, maar wellicht later ook wat meer thuis werken.
Hij was een dag en nacht bij zijn vriendengroep en had het er fijn.
Pepsie en Maxi missen de aanwezigheid van de kinderen en zochten mijn gezelschap op! Fijn!

Na 6 dagen achter elkaar werken was ik wel erg vermoeid. Een paar dagen vrij was wel heerlijk. Ik maakte de voortuin weer helemaal netjes: gras maaien, snoeien en alle onkruid weg.
Ik ging lekker sporten, genoot daar enorm van.


En op zaterdag hebben Kees, Evaline en ik de achtertuin flink onder handen genomen.
De Hedera gesnoeid, onkruid eruit. Plantenbakken leeg, verschillende struiken gesnoeid.
Alles in de aanhanger en nog extra zakken in de auto, lekker weg gebracht.
In de avond gezellig met elkaar bbq-en.

Week 25



Deze week ging ik naar de bibliotheek. Ik kon met geen mogelijkheid het tweede deel van dit boek digitaal terug vinden. Ik kreeg als “welkom terug” een zakje bloemenzaad en een boekenlegger van Eus Roovers. Leuk: hij maakte ook het portret van Kees!
Pepsie en Maxi genieten er van dat wij zoveel buiten zijn, gaan we lunchen dan komen ze er steevast gezellig bij zitten.
Vaderdag met lekkere (koolhydraatarme) taart. Tim zorgde voor heerlijk vlees van de barbecue.
Tim en Evaline maakten een prachtig tshirt voor de nacht. Alweer de 20e! Wauw!!!

Week 19


De week waarin we te horen kregen dat de 1,5 meter maatschappij nog wel even gaat duren tot er een vaccin is. Maar ook waarin de stappen naar meer bewegingsruimte werden verteld.
Kees en ik waren in het bos te vinden, samen voor een heerlijke wandeling. Het mooie steeds meer groene bos, vol vogelgeluiden.

Evaline maakte mijn hoofd supergaaf. Een nieuwe pallet voor oogmake up moest getest worden! Ik was blij met het resultaat en trots op wat zij kan maken, wat is ze toch creatief!

Samen met Pepsie en Maxi reed ik naar de dierenarts. Die 1,5 meter afstand was lastig maar wel goed te doen. Geen hand bij binnenkomst. Niet je dier zelf vasthouden als t geprikt wordt. Maar… gelukkig bleken beide katten kerngezond. Een schoon gebit (voer wat ze nu krijgen voorkomt echt de tandplak, ontstekingen en gaatjes) waar ik heel blij van werd. Beide weer gevaccineerd voor een heel jaar. Op de foto klaar bij de dierenarts en het liefst nu zo snel mogelijk weer terug naar huis!

Ik maakte de voortuin onkruid vrij. Genoot van de zon, warmte en gezelligheid op straat. Toen zag ik opeens ook dat de krans nog in paas-stijl was! Dus deze maar gelijk lekker in het lente-gevoel gemaakt.

Evaline ging vrijdag voor een onderzoek naar haar intelligentie. Als stap 1 in het onderzoek of zij dyslectisch is.

Toen ik zaterdagavond van mijn werk naar huis reed zag ik deze prachtige lucht: het was zo stil op straat dat ik even kon stil staan om deze foto te maken!

Op moederdag maakte ik er op mijn werk een lekkere dag van (met taart en croissant gele room met aardbeien). Thuis kreeg ik een restaurant waardig diner met zalm, waar ik zo gek op ben! Ik werd verwend met lieve knuffels, mooie woorden en fijne cadeautjes. Kees had hetzelfde maar dan met biefstuk!!!

Week 16


Deze week heb ik mij op dinsdag weer beter gemeld. Ik hoefde pas op vrijdag weer te werken en nam de tijd om verder op te knappen en aan te sterken. Het werken ging weer fijn. Het was goed om er weer te mogen zijn en leuke dingen met de cliënten te mogen doen.
Netjes met een mondmasker en handschoenen aan was ik goed beschermd, dat voelde veilig.

Op zondag deden we onze zondagse mooie nette kleren aan. Samen aan de lunch met vers gebakken broodjes, was zo een bijzonder en fijn moment! Ik kon het natuurlijk niet laten om van deze knappe mooie mensen een foto te maken!!!

Tim maakte deze foto van mij en Evaline maakte deze foto van ons saampjes.

En dan mag natuurlijk een foto van Pepsie en Maxi niet ontbreken 🙂

Feest


Samen hadden we Kees zijn auto naar de garage gebracht voor een beurt en de apk. De 5 kilometer gingen we samen terug naar huis lopen. Hier de foto van halverwege bij het Wilhelminakanaal!
Op maandag was Kees jarig. Omdat we zijn verjaardag dit weekend zouden vieren gingen we allebei maandag gewoon aan het werk. Gelukkig werd ook aan hem veel digitaal gedacht.
Ik nam een bos prachtige bloemen mee, er waren cadeautjes, er was extra lekker eten en we zongen vrolijke liedjes.

Naast de tijden die Kees werkt is hij lekker bezig in huis. Hij heeft voor Evaline een ruimte gemaakt waar zij structuur in haar schoolwerk kan maken. Per vak heeft ze nu niet alleen een boek en schrift maar ook verschillende afdrukken van digitaal opgestuurde aantekeningen en afdrukken van de opdrachten. Een beetje veel als je dat voor 12 vakken uit elkaar moet houden: nu lekker alles vak bij vak apart op een nette stapel. Hier had ze zelf om gevraagd en natuurlijk hebben we haar hierin op weg geholpen!
De mentor belt elke week om te horen hoe het gaat, met school, met Evaline en met ons als gezin: fijn dat school zo betrokken is.

Het mooie weer nodigde Kees en Evaline uit om de tuin verder voorjaarsklaar te gaan maken. Op de foto is Evaline bezig met de braam te snoeien. Zo fijn dat zij dit voortvarend oppakken,

Deze week heb ik onszelf getrakteerd op asperges en aardbeien van Nederlandse bodem. Mmmm…. dat is wel echt superlekker, aardbeien maken blij!

Vanaf vandaag doen wij ook mee. In de straat, wijk, stad is een beren-speurtocht georganiseerd. Als je met kinderen naar buiten gaat kun je samen met hen het aantal beren tellen wat je ziet. Het initiatief komt uit Australië en Engeland. Pepsie wilde er wel bij op de foto!!!

En verder


Kees werkt vanuit huis en maakt lekker alle uren die hij gewend is.
Tim krijgt via de computer les en werkt ook op afstand samen met zijn groepje aan projecten.
Ook Evaline krijgt vanuit school digitaal les en opdrachten om aan te werken.
Ik ga trouw alle uren en uren die ik nog moet inhalen naar mijn werk heen en weer.
Even was het spannend, een zieke bewoner leek een verdachte van het virus, gelukkig was hij niet besmet en knapt hij intussen weer op van zijn longontsteking.
Ik was mijn handen kapot en heb al wat last van eczeem, goed insmeren met verzorgende handcrème bied wel wat verlichting.
Wat was het mooi: dat applaus op dinsdagavond. Ook al die andere gebaren van respect voor wat we doen, maakt me blij. Ik heb intussen een uniform gekregen zodat ik als nodig kan werken in de verzorging wanneer daar teveel uitval ontstaat.
Ik heb alle sportkleding gewassen: dat kunnen we voorlopig niet meer doen.
Gelukkig zijn wij alle 4 nog steeds gezond.
Het voelt als een gekke droom, hoe enorm ons gewone leven op zijn kop gezet is. Toch proberen we zoveel mogelijk ons aan de adviezen te houden.
Veel handen wassen, geen onnodige boodschappen, geen sociale contacten.

En Maxi en Pepsie vinden het vreemd maar ook heel gezellig dat die drie zoveel thuis zijn!!!

Kees heeft vrijdag de tijd genomen om de tuin voor en achter een beetje uit de winterslaap te laten ontwaken: snoeien en gras maaien, oh wat was dat nodig.
Nu ga ik samen met Tim (die de terrassen gaat schoon maken) en Evaline (die het onkruid gaat aanpakken) verder om de tuinen klaar te maken voor het voorjaar.
Gisteren waren Evaline en Kees mij super aan het helpen om ons huis weer schoon te maken: bedden verschoont, stoffen en zuigen van de slaapkamers, badkamer, keuken en beneden helemaal schoon. Ik werk zoveel dat ik er bijna niet aan toe kom en wat is het dan fijn dat zij mij hierin willen helpen.
Het werk van Tim bij de slagerij gaat nog gewoon door, zelfs extra uren omdat het er erg druk is.
Het werk van Evaline bij de gezondheidswinkel gaat nog gewoon door, zelfs veel extra uren omdat ze daar zoveel meer te doen hebben.
Op zaterdagavond deden we met zijn viertjes spelletjes: dat was lekker ontspannend en heel gezellig.
Vandaag vierden we de verjaardag van mijn lieve lieve schoonvader op afstand, we zongen een lied en lieten een cadeau bezorgen. Zo waren we zo dichtbij als maar mogelijk was.
In de tuin zag ik vlinders en een lieveheersbeestje. De vlinder vloog weg toen ik een foto wilde maken, maar het lieveheersbeestje bleef gelukkig zitten!