Vandaag zomaar eens een dagje zonder afspraken en zomaar gewoon thuis.
Dat is voor een keer ook wel even lekker.
Tim heeft een mail gemaakt met foto’s erbij aan de oude school.
Evaline heeft een mail gemaakt met foto’s erbij aan de oude school.
Zij heeft ook aan een aantal meiden uit Lisse een kaartje gemaakt en opgestuurd.
Na de negen weken vakantie zitten we nu, na twee weken school, weer strak in het ritme van de schoolbel.

De eerste twee weken van school fietste ik (samen met Evaline) met Tim mee naar school om hem vertrouwd te maken met de weg. Dat gaat nu zo goed, dat hij zelf gaat fietsen deze week. De route is niet al te moeilijk en ook niet bijzonder druk, dus het moet lukken.

Tim heeft op school al een aantal leuke contacten opgedaan. Geniet van de lieve juf en is al een beetje gewend. Er gaan een aantal kleine dingen toch wel anders hier op school, maar hij pakt een en ander flexibel op.

Tim ging donderdagavond een keer kijken bij zwemvaardigheid III . In Lisse was hij net klaar met zwemvaardigheid II. Maar hij vond dit heel erg niet leuk, dus gaan we even op zoek naar een andere sport.

Soms hebben we het nog wel over die tijd in Lisse, een tijd waarin niet alles helemaal naar het zin was, maar wel waarin we leefden en ook onze goede ervaringen hebben gehad. Toch is het bij ons allemaal niet met zwaar heimwee en dikke tranen met tuiten. (gelukkig). Daarbij beseffen en voelen we dat we hier zo veel meer op ons gemak zijn… de aansluiting is er.

Evaline speelt zeer regelmatig met allerlei verschillende meiden. Heeft nog niet echt een boezemvriendin ontdekt, maar dat zal zij de tijd moeten geven.

Evaline is al druk met zwemles voor diploma B en leert ook hier (net als op school) dingen net een beetje anders te doen. Duiken bijvoorbeeld: niet met twee benen tegelijk, maar één been voor en één been achter.

Het banen zwemmen zoals wij dat kennen uit het westen, doen ze hier helemaal niet.
Dus hierin zal ik een alternatief moeten gaan zoeken, ik deed dat eenmaal in de week.

Mijn dagen zijn nog altijd gevuld met wat kleine klussen hier in huis, die ik in de vakantie had uitgesteld tot na de vakantie.
Verder wil ik volgende week serieus op zoek gaan naar wat werk. Kijken of ik hier iets kan vinden voor onder schooltijd, anders dan poetsen.
Natuurlijk hou ik het huis wat netjes en vang een ieder op die dat nodig heeft. Immers alle nieuwe dingen moeten worden verwerkt, alles kost nog even wat meer energie dan over een half jaar, als alles heel gewoon is geworden. Bovendien ben ik aan het werk om voor een klant zijn website te vullen met foto’s en teksten: leuk om te doen!

Als het goed is, zal Kees zijn laatste dag in Rotterdam eind van deze maand zijn. Of er daarna snel een nieuw project is waarin hij aan het werk gaat, is op dit moment nog niet duidelijk. Zo wel, dan volgt er vast begin oktober wel een week vakantie voor hem, om even een echt vakantie-gevoel te hebben dit jaar.

Gisteren heb ik met Tim een start gemaakt in de tuin. We begonnen met het wegwerken van een hele berg teveel gegroeide hedera. Tim was erg enthousiast en heeft me zo enorm geholpen.

 
Bij het dromen over een grote tuin (nog voor we gingen verhuizen) beloofden we de kinderen een trampoline of schommel. Wat je beloofd moet je doen, tóch?!

Zonder speciaal doel reden we vandaag terug naar het westen. Naar opa en oma. Gewoon ff gezellig en fijn bij elkaar zijn. Het werd een heerlijke dag waarin we naast lekker lui ook nog een eindje hebben gewandeld. Na het avondeten reed ik een rustige reis terug naar hier. Onderweg tijd om te denken.
Hoe vond ik het zo daar te zijn? Bij Frans en Nel had ik het reuze fijn, maar de streek… nee ik voelde geen scheuten van heimwee.
Hoe vind ik het hier te zijn? Zo ongelooflijk bijzonder. Het huis is heel fijn. De tuin, moet beslist nog veel in gebeuren, maar is een eiland van rust en fijne energie. De mensen… ze zijn allemaal even hartelijk en open, helpen ons waar mogelijk (waar wij ze een kans willen geven) en zijn gewoon prettig gezelschap.
Het ene moment ben ik samen met de kinderen vakantie aan het vieren. Het andere moment maak ik het huis netjes voor die mensen die een kijkje komen nemen. Dan weer ben ik steun en toeverlaat, klusmaatje voor Kees. Nee.. van een ritme kan ik nog niet echt opaan, maar dat komt over drie weken wel als de kinderen naar school gaan.
Tussen door zoek ik niet zo heel vaak meer naar spulletjes en kan ik in de buurt de weg steeds beter vinden. Ja… het is hier goed toeven.

Vier weken lang stond deze tent in de tuin van ons nieuwe huis.
3 Juli, de eerste dag dat we hier waren, hebben we hem opgezet.
De eerste weken woonden we er in.
De laatste weken was het een fijne opslagplek.
De tent was zijn gewicht in goud waard voor ons.
Gisteravond hebben we hem afgebroken: een mijlpaal bereikt.
De komende dagen zal ik vast veel vertellen over de renovatie van onze woning.
Voor vandaag duik ik terug in regelzaken, boodschappen en tijd voor de kinderen.