Wat een gekke dag om dit zonder familie of vrienden te vieren.
Wat missen we iedereen die ons zo dierbaar is.
Ik voel me nog steeds niet fit, maar toch proberen we er een fijne lunch van te maken.
We maakten koolhydraatarme worstenbroodjes, een tostie met hotdog en kaas en aten verse aardbeien. Een warm kopje thee en een glas zuiveldrank maakten het compleet.
Het avondeten hadden we buiten gedaan, het was nog zo warm en mooi weer.
Fijn om even met de belangrijkste mensen om ons heen te app-en.
In zijn vrije tijd maakte Kees een ei-robot en beschilderde dit ei als eerste.
Klik hier voor een filmpje er van!
Categoriearchief: Algemeen
Op zoek naar blij
Een van de opdrachten van de psycholoog was: ga op zoek naar blij.
Ik hou van nieuwe dingen uitproberen met koken.
Er was nog een doos tomaten over gebleven deze week en ik besloot er gedroogde tomaten van te maken. Het was een eenvoudig recept, het resultaat is echt ongelooflijk lekker geworden.
Wauw… het maken er van vond ik heel leuk, het eten hiervan maakt ook al blij!
Maar ook de knuffels van de katten maken me blij.
Vandaag aten we voor de eerste keer dit jaar bbq: de zon, het heerlijke weer, onze fijne tuin: zoveel redenen voor blij! En ook zo een vrolijk bakje fruit maakt me blij.
Ik belde mijn telefoon helemaal roodgloeiend.
Mijn vriendinnen luisterden naar mijn verhalen en vertelden hun verhalen. Dat was ook om blij van te worden.
En nu niet meer bang? Pfff was dat maar zo.
Het golft steeds als een nare bang over me heen. Maar de golven worden minder heftig.
Ik probeer het te accepteren als onderdeel van het leven nu. Al dit blij maakt dat ik alles weer een beetje beter kan relativeren.
Op zaterdagavond deden we mee met de actie: steek een kaars aan voor alle slachtoffers van corona. En natuurlijk stond bij ons ook een kaars in de tuin te branden. Emotioneel, heftig en indrukwekkend tegelijk.
Feest
Samen hadden we Kees zijn auto naar de garage gebracht voor een beurt en de apk. De 5 kilometer gingen we samen terug naar huis lopen. Hier de foto van halverwege bij het Wilhelminakanaal!
Op maandag was Kees jarig. Omdat we zijn verjaardag dit weekend zouden vieren gingen we allebei maandag gewoon aan het werk. Gelukkig werd ook aan hem veel digitaal gedacht.
Ik nam een bos prachtige bloemen mee, er waren cadeautjes, er was extra lekker eten en we zongen vrolijke liedjes.
Naast de tijden die Kees werkt is hij lekker bezig in huis. Hij heeft voor Evaline een ruimte gemaakt waar zij structuur in haar schoolwerk kan maken. Per vak heeft ze nu niet alleen een boek en schrift maar ook verschillende afdrukken van digitaal opgestuurde aantekeningen en afdrukken van de opdrachten. Een beetje veel als je dat voor 12 vakken uit elkaar moet houden: nu lekker alles vak bij vak apart op een nette stapel. Hier had ze zelf om gevraagd en natuurlijk hebben we haar hierin op weg geholpen!
De mentor belt elke week om te horen hoe het gaat, met school, met Evaline en met ons als gezin: fijn dat school zo betrokken is.
Het mooie weer nodigde Kees en Evaline uit om de tuin verder voorjaarsklaar te gaan maken. Op de foto is Evaline bezig met de braam te snoeien. Zo fijn dat zij dit voortvarend oppakken,
Deze week heb ik onszelf getrakteerd op asperges en aardbeien van Nederlandse bodem. Mmmm…. dat is wel echt superlekker, aardbeien maken blij!
Vanaf vandaag doen wij ook mee. In de straat, wijk, stad is een beren-speurtocht georganiseerd. Als je met kinderen naar buiten gaat kun je samen met hen het aantal beren tellen wat je ziet. Het initiatief komt uit Australië en Engeland. Pepsie wilde er wel bij op de foto!!!
En verder
Kees werkt vanuit huis en maakt lekker alle uren die hij gewend is.
Tim krijgt via de computer les en werkt ook op afstand samen met zijn groepje aan projecten.
Ook Evaline krijgt vanuit school digitaal les en opdrachten om aan te werken.
Ik ga trouw alle uren en uren die ik nog moet inhalen naar mijn werk heen en weer.
Even was het spannend, een zieke bewoner leek een verdachte van het virus, gelukkig was hij niet besmet en knapt hij intussen weer op van zijn longontsteking.
Ik was mijn handen kapot en heb al wat last van eczeem, goed insmeren met verzorgende handcrème bied wel wat verlichting.
Wat was het mooi: dat applaus op dinsdagavond. Ook al die andere gebaren van respect voor wat we doen, maakt me blij. Ik heb intussen een uniform gekregen zodat ik als nodig kan werken in de verzorging wanneer daar teveel uitval ontstaat.
Ik heb alle sportkleding gewassen: dat kunnen we voorlopig niet meer doen.
Gelukkig zijn wij alle 4 nog steeds gezond.
Het voelt als een gekke droom, hoe enorm ons gewone leven op zijn kop gezet is. Toch proberen we zoveel mogelijk ons aan de adviezen te houden.
Veel handen wassen, geen onnodige boodschappen, geen sociale contacten.
En Maxi en Pepsie vinden het vreemd maar ook heel gezellig dat die drie zoveel thuis zijn!!!
Kees heeft vrijdag de tijd genomen om de tuin voor en achter een beetje uit de winterslaap te laten ontwaken: snoeien en gras maaien, oh wat was dat nodig.
Nu ga ik samen met Tim (die de terrassen gaat schoon maken) en Evaline (die het onkruid gaat aanpakken) verder om de tuinen klaar te maken voor het voorjaar.
Gisteren waren Evaline en Kees mij super aan het helpen om ons huis weer schoon te maken: bedden verschoont, stoffen en zuigen van de slaapkamers, badkamer, keuken en beneden helemaal schoon. Ik werk zoveel dat ik er bijna niet aan toe kom en wat is het dan fijn dat zij mij hierin willen helpen.
Het werk van Tim bij de slagerij gaat nog gewoon door, zelfs extra uren omdat het er erg druk is.
Het werk van Evaline bij de gezondheidswinkel gaat nog gewoon door, zelfs veel extra uren omdat ze daar zoveel meer te doen hebben.
Op zaterdagavond deden we met zijn viertjes spelletjes: dat was lekker ontspannend en heel gezellig.
Vandaag vierden we de verjaardag van mijn lieve lieve schoonvader op afstand, we zongen een lied en lieten een cadeau bezorgen. Zo waren we zo dichtbij als maar mogelijk was.
In de tuin zag ik vlinders en een lieveheersbeestje. De vlinder vloog weg toen ik een foto wilde maken, maar het lieveheersbeestje bleef gelukkig zitten!
Week 12
Zondag genoot ik samen met Kees van een heerlijke wandeling in het bos. Overal is het lente en dat is superfijn! De tulpenbomen staan overal zo mooi en vol in bloei, wauw!
Corona virus COVID-19
Onze situatie nu:
Wij zijn alle vier gezond
Kees werkt verplicht vanuit huis tot eind van de maand.
Tim krijgt vanuit HBO digitaal les thuis
Evaline op dit moment nog onduidelijk of haar school open blijft
Samen met mijn collega’s doe ik extra hard mijn best om onze 26 cliënten zo goed mogelijk (tot nu toe) virusvrij en zo compleet mogelijk hen de zorg te bieden de ze zo hard nodig hebben.
Iedereen in de zorg met lichte klachten moet blijven werken, maar met koorts moet je thuis blijven. Ik heb nog geen koorts geloof ik 🙂
Op dinsdag reed ik naar mijn geweldige collega om dingen samen af te stemmen, we aten een lekkere lunch daarbij.
De rest van de week was ik vooral aan het rusten om mijn energielevel zo goed mogelijk te houden.
Deze week was er eigenlijk een personeelsuitje, deze is verplaatst.
Deze week was er eigenlijk een verjaardag van mijn lieve vriendin die 60 werd, deze is afgezegd.
Deze week kon ik niet zwemmen: zwembad is gesloten
Deze week wilde ik niet fitnessen: teveel risico op besmetting
Deze week hebben we de verjaardag van Kees afgezegd, die gaan we wel met zijn viertjes vieren.
Allerlei deze week
Een week waarin ik meer uurtjes werkte en een evaluatiegesprek had.
Een week waarin ik afscheid nam van de auto die mij 10 jaar lang enorm veel vrijheid gaf en altijd voor me klaar stond. Nog een laatste foto van de alto en de i 10 naast elkaar!
Gisteren ging ik met Evaline naar de opendag bij de Universiteit in Delft.
We kwamen er met gemende gevoelens vandaan, zou dit wel wat zijn voor haar?
We hebben gelukkig nog even om over deze stap na te denken.
Nieuw
Hyundai i 10.
Daar is hij dan. Wilde ik een superleuke foto maken, ligt er opeens sneeuw, haha!!!
10 jaar reed ik in mijn rode auto rond. Maar de monteur zei ons al: ga er niet te lang in rijden naar Goirle.
Afscheid nemen is moeilijk, maar deze auto maakt het wel gemakkelijker.
Een fijne auto waarin genoeg bagageruimte is voor de boodschappen.
Voorzien van allerlei luxe die ik zelf niet kende (wel van de auto van Kees natuurlijk).
Brede banden, sportieve velgen en vanbinnen vrolijk oranje.
Ik ben er dankbaar voor en heel blij mee.
Week 7
Met 4 diensten was het een normale werkweek.
Ik ging koken men maakte samen met de cliënten andijviestamppot.
We maakten kaartjes voor de verjaardagen van de vrijwilligers.
Ik maakte de eerste frituurpan lekker schoon.
Ik gaf heel veel individuele aandacht: kopjes koffie in het restaurant, een wandeling, samen eten.
Ik reed in stevige hagelbuien, hier de hagel op ons gras (wat ik nodig moet gaan maaien!!!
Ik reed met de laagstaande zon onder mijn zonnekleppen verblind rond.
Dus kocht ik een echte polaroid voorzet zonnebril, nu niet meer gevaarlijk!
Ik ging weer lekker sporten deze week. Nog wel rustig aan, maar het lukte weer = trots!
Ik voelde me erg verdrietig om het afscheid van mijn lieve vriendin en verwende mezelf met vrolijke bloemen. Dat hielp wel een klein beetje!
En verder was ik dankbaar voor alle hulp van Kees en de kids.
Ik sliep nog veel extra en ben zo gelukkig dat ik er even niks verder bij heb: alleen werken en thuis. Dat geeft me de ruimte om verder op te knappen en alles een plekje te geven.
Week 6
Na het weekend werken, vorige week, had ik deze week gelukkig maar 2 diensten.
De eerste moest ik combineren met de cursus: welkom bij Thebe, deel 1.
Ik reed daarvoor naar een andere locatie en maakte kennis met nieuwe collega’s vanuit heel Brabant en met allerlei verschillende functies. Een waardevolle bijeenkomst.
De tweede dienst combineerde ik met overleg met degene die mij gaat “sturen”.
Een goed, snel en effectief overleg, waaruit we samen verdere stappen nemen.
Deze week begon nog een andere welzijnswerkster op de afdeling en met zijn drietjes willen we de functie goed en duidelijk neer gaan zetten.
Buiten het werk om heb ik ons huis nog lekker schoon gemaakt, allerlei boodschapjes gedaan en ging ik met de kids uiteten! Kees had die dag vanuit zijn werk een kookworkshop.
En verder lag ik nog veel op bed (samen met Pepsie en Maxi!), rustig aan op knappen, ik voel gelukkig wel echt vooruitgang.
Evaline ging een dag met Tim mee om te beleven hoe een dag op HBO Civiele Techniek gaat.
Een goede dag waarop zij een duidelijk beeld heeft gekregen van de manieren van les geven, het werken in projectgroepjes en van verschillende leerlingen hun verhaal gehoord heeft.