Vanmiddag was het heerlijk droog weer en gingen we op pad. Alle boekjes voor de kerk werden in de brievenbussen gestopt. Isa was er ook en ging mee. Evaline legde met veel geduld aan haar uit hoe dat nou precies moest. Tim huppelde van huis naar huis en deed zo wat extra boekjes. En ik liep er maar een beetje bij… gaf her en der een aanwijzing, maar mocht niet eens zelf een boekje in de bus gooien.

De kastdeuren waren helemaal vol. Vol met mooie zelf gemaakte knutsels, verjaardagskaarten, vakantie kaarten, diploma’s en gekregen knutsels. En nu zijn de deuren leeg en rest deze foto nog als aandenken. Veel knutsels opgeborgen in de grote bewaardoos. En op de deur is weer ruimte voor nieuwe knutsels.

Een reunie hadden we vandaag, de familie van Kees zijn moeder. Maar hoe leg je dan uit aan je 7-jarig kind wie er komen. Dus heb ik de stamboom getekend en zo weet hij nu wat dat is en wat een reunie is. Vanavond toen we weer thuis waren vroeg hij: mam, waarom gaan we er niet vaker naar toe? Ik vond het er zo leuk… En dat was nou precies wat wij ook hadden gevonden… het was er echt heel leuk en dat kwam vast omdat bijna iedereen er was. En dat kwam ook vast omdat ze het niet zo vaak organiseren, zo was het extra leuk om bij te praten en iedereen weer te zien.

Deze week jarig: Wil
Foto: trein met een heel speciale passagier

Tim wilde graag zijn verjaardagspartijtje dit jaar vieren met alleen zijn grote vriendin. Ze gingen uit eten. En ze namen haar ouders, zus en zijn ouders en zusje mee. Naar de pannekoekenboerderij. Het was er enorm leuk. De pannekoeken heeeeel erg lekker, het gezelschap heel erg aangenaam. Een pannekoek met 7 en een speelgoed erop (maar dat is leuk!) Zelf ijs uitgezocht (dat is lekker!) en vuurwerk met het “lang zal hij leven” luid galmend door de speakers op de achtergrond (wauw!). Kortom een fantastisch verjaardagspartijtje waar we nog lang met heel veel warme en goede herinneringen aan terug zullen denken.

Ze waren wat aan het rommelen samen, met die lege bak van de blokken. Van het een kwam het ander en op een gegeven moment zat Evaline er in en ging Tim haar wel even omhoog tillen. Maar dat viel nog lang niet mee, grin!!!

Vandaag in liefdevolle gedachten bij hen die van ons heen gingen.

Spreuk van Rabindranath Tagore:
‘Sterven is het uitdoven van een lamp,
niet de vernietiging van het licht.’

Was het van de week al een paar keer 6 uur, nou vanmorgen was het half 6 toen Tim wakker werd. En ik had hem nog zo gezegd: slaap nou door tot de wekker gaat. We hebben hem toen nog even bij ons in bed genomen. Toen we echt wilden opstaan kreeg hij de kadootjes van ons allemaal. Evaline had een heeeeeel groot kado uitgezocht voor hem en zat al van voorpret enorm te glunderen toen ze het hem gaf. Gelukkig: Tim was erg blij met haar kado!!! Van ons kreeg hij de brandweergarage van Lego. En toen hij beneden kwam was er zelfs een kado uit Australië. Thanks a lot for those beautifull paintings, presents and lovely card! Na het ontbijt mocht hij naar school en ging er trakteren. Hij ging samen met een kindje uit de klas langs alle juffen en meesters voor een handtekening op de kaart. Hij was zelfs naar de directeur gegaan, grin! Uit school werd hij opgehaald door oma en gingen we met opa en oma lekker lunchen. Wat was het heerlijk toen de rest van de visite ook kwam. De hele middag heeft hij plezier gehad met zijn nieuwe speelgoed, de anderen kinderen en de visite die er was. Bij het avondeten kwamen Sander en Krista erbij, het was zo gezellig. Toen Evaline al naar bed ging mocht hij nog even de lego oplegger bouwen met de mannen. Nadat we opa hadden thuisgebracht was er een kleine verrassing: zijn brandweergarage was in elkaar gemaakt door Krista, Sander en papa. Hij mocht er nog even mee spelen en ging toen veeeeel te laat en helemaal niet moe naar bed.

Tim: lekker achter de computer, zo zit hij graag na het eten even. Vanavond kreeg hij te horen dat hij binnenkort mag afzwemmen voor zijn A-diploma. Hij straalde van geluk en was zo ontzettend trots! De overstap van de zwemlessen van het zwembad naar de Watervrienden is voor hem enorm goed geweest.
Evaline: mijn grote hulp bij het afruimen van de tafel. Vanavond zei Kees dat hij ging fietsen. Evaline vond het buiten te donker en teveel regen. “Nee” zegt Kees, “ik ga boven fietsen, op de hometrainer”. “Ow” zegt Evaline “maar dat is maar nepfietsen”.

Vanmiddag mocht hij al trakteren. Bij de judo. Hij was vooraf een beetje nerveus ervan. Maar tijdens de judoles werd het echt helemaal geweldig voor hem. Een paar keer mocht hij in de les dingen voordoen. En bij het zingen voor hem gooide de meester hem zomaar in de lucht om hem gelijk weer op te vangen. Hij kwam stralend die zaal uit, hij gaf nog net geen licht!!! Wat kan het leven toch heerlijk zijn als je bijna 7 bent!!!