Deze flinke zat vanmorgen in de gootsteen.
Natuurlijk was ik dapper en greep een glas en papier.
De kids gingen hem/haar nog even bewonderen,
en toen hup, buiten weer vrij gelaten!

   
Drie winterseizoenen lang hield hij me warm.
Drie jaar waarin we samen wind, regen, kou, hagel, sneeuw trotseerden.
Eigenlijk wist ik het wel, langzamerhand had ik moeten gaan uitkijken naar een nieuwe, maar hij zat nog zo lekker.
Het is echt voorbij nu. Na de rits (die het wel weer deed met een sleutelring) en de scheur aan de binnenkant, liet van de week ook een naad aan de buitenkant zijn steken los.
Het einde van een jas, dag jas, dank je wel voor alles.

Wat een wonder, de blaadjes die zich voorzichtig aan de takken ontvouwen, ieder jaar opnieuw.
De blaadjes van de meidoorn en van de kersenboom, tegen de strak blauwe lucht van vanmiddag!

Deze week is alweer alles gelukt en gedaan. Hoewel ik me niet fit (= flink moe) gevoeld heb, zere ogen, neus (niezen) en keel en bovendien steeds meer benauwd werd deze week. Nu heb ik tóch hooikoorts en hiervoor kreeg ik vandaag medicijnen van de huisarts.

* een zelf gemaakte kaart met een hartje gemaakt van mozaiek
* een zelf gemaakte boekenlegger (gesealed!)
* een glas zelf beschilderd met nagellak
* gevuld met bosje tulpen uit mama’s webshop
* daarna dit geheel ingepakt, en dát zag er zo mooi uit, dat moest wel even op de foto!

 
Tadaa…. en zo is ‘ie geworden.

Ja, nou en of: “het” gaat. “Het” gaat zelfs steeds voorzichtig een stapje beter.
www.mimpi-indah.nl de webshop voor de allerleukste dingen uit Indonesië bezorgt me steeds meer bestellingen.
Hoewel ik bijna nooit de klant zie, hebben we soms via mail of telefoon wel contact met elkaar. Sommige klanten delen een stukje van hun leven, dat vind ik dan weer geweldig. Strakjes nog even wat aanbiedingen neerzetten, deze maand is ook weer afgelopen!
   

Takken, eieren, plakkers, nestjes, kuikentjes…
   

Tussen wind en regen door een straaltje zon. 
Dat wilde ik wel even graag vastleggen.
De lente in al zijn pracht!