Vandaag waren de kinderen in de middag vrij.
Tim had een verjaardagspartijtje.
Evaline ging met mij naar de Jumbo. Kocht daar spulletjes voor (en maakte zelf thuis) een prachtige gezellige paastak met ook nog mooie knutsels erin.
Kees ging na zijn werk (nog in het licht van de vroege avond) aan de gang in de tuin. De grote stronk die in de weg staat wordt hier schoon gespoeld. Met hakken en zagen is er nu al een deel verwijdert. Beide foto’s van vandaag maakte Evaline.
Auteursarchief: marlies
Kletsen
Ha, dank, dank, voor jullie positieve energie! Ik heb mijn stem weer bijna terug!
Tussen de middag vroeg Evaline: mam, wat deed jij vroeger op het schoolplein in de pauze?
Daar vlogen luikjes van herinnering open:
klap-spelletjes
hinkel-spelletjes
spring-touwen
ballen
op het klimrek
knikkeren, de “pot” was een gaatje ontstaan bij een afgebroken tegel
maar ook elastieken… we spanden een elastiek tussen twee kids. Dit is een activiteit die Evaline (nog?) niet kent. Dat wist ik en dat zei ik er dus bij! Zegt Tim: oh… maar bij mij op het schoolplein doen ze dat elastieken wel: dan maken ze echt heel gekke sprongen.
Nou goed, ik ken mijn plek: hahaha…. ik maakte vroeger dus heel gekke sprongen!!! Reken maar dat ik daar goed in oefende en er veel plezier in had! Mama had een elastiek gekocht wat lang genoeg was om tussen de lantarenpaal voor ons huis en een boom vlak voor het huis aan de andere kant van de straat te spannen. Zo kon ik lekker op mij zelf oefenen/spelen. Op internet vond ik er zelfs een plaatje over, grappig!
Stil
Maandagavond brak mijn stem al een beetje. Een heerlijke avond bijkletsen met mijn liefste meiden om me heen. Nadat ik gisteren de hele dag op school toch echt duidelijk praten moest, werd ik vanmorgen wakker zonder stem. Heerlijk rustig in huize van Hoekelen!
De kinderen praten van slag af gelijk zachtjes met mij en elkaar! Gelukkig kan ik gewoon mailen, bloggen en sms-en dus heeft bijna niemand het in de gaten!
Schoolfoto
Vandaag was ik een hele dag op school.
De schoolfotograaf kon zijn werk lekker zelf doen, ondertussen regelde ik samen met nog een moeder dat de klassen en leerlingen op het goede moment bij de fotograven waren. Het team van leerkrachten reageerde gelukkig net als vorig jaar flink flexibel. De leerlingen staan allemaal individueel en met hun broertjes-zusjes op de foto. Zo hebben we in deze onrustige dag op school zo veel mogelijk de rust weten te bewaren.
Zonnestraaltjes
Dit keer waren de zonnestraaltjes de mensen die voor mij klaar wilden staan, afgelopen week.
Op maandag bracht iemand Tim en Evaline naar hun OiB activiteit, zodat ik fietsvaardig netjes af kon maken.
Op dinsdag mochten de kinderen lunchen bij iemand. Zij had er een waar feest van gemaakt met lekkere broodjes en een verse bitterbal! Lief! Zo kon ik bij de begravenis zijn waar ik zo graag naar toe wilde.
Op donderdag at Tim zijn lunch bij zijn vriendje en Evaline haar lunch bij een vriendinnetje. Allebei met smaak en plezier. Zo kon ik naar de crematie waar ik zo graag bij wilde zijn.
Afscheid nemen valt niet mee, twee in één week had ik niet eerder. Het geeft wel de ruimte voor herinneringen en ze definitief een mooie plek te geven, want beide zal ik niet snel vergeten.
Wat heerlijk dat ik me omringd weet met zoveel verschillende lieve mensen die zo graag klaar willen staan om ons gezin even te helpen.
Ssssst…
Tim heeft een geweldige tijd gehad, kwam vanmiddag helemaal versleten thuis! Vrijdagavond 8 km gelopen, buiten geslapen onder een zeil. Zaterdag 22 km gelopen. Onderweg met een vlot gevaren en andere leuke “tussenstops” gehad. Weer onder zeil (gespannen over palen) geslapen, nu met de temperatuur onder 0… brrr… Vandaag als afsluiter zo ongeveer 5 km gelopen. Met de GPS steeds zelf de route gelopen in een groepje (patrouille) van 4.
Evaline had een heerlijk weekend. Thema: haar favoriete tv programma: Ik hou van Holland. Ze genoot van de spelletjes, had plezier met de meiden. Ging op bezoek bij een kaasboerderij en keek hoe kazen gemaakt werden, mocht ook verschillende proeven. Had lekker maar veuls te kort geslapen.
Nu liggen ze allebei al heerlijk vroeg op bed te slapen, sssst….
Hartstochtjes
Voor de verjaardag van Kees gaf ik hem het boek van Kees van Kooten: hartstochtjes.
Daarbij gaf ik hem de kaartjes om vanavond naar Kees van Kooten te gaan, hier dichtbij in Dongen.
Zonder kinderen had ik alle tijd om me rustig voor te bereiden en zo gingen we samen op pad.
Wat een fantastische avond werd het. Deze man is een groot talent. Hij wist de zaal blijvend te boeien.
Verhalen wisselden stukjes voorlezen af. Soms actualiteit, soms een blik in het verleden.
Een pauze met een gratis consumptie, een glaasje drinken na met bitterballetjes en nootjes.
Natuurlijk vroeg ik Kees van Kooten het boek voor Kees te signeren. Hij maakte er zelf deze tekst van.
Een tekst die mij enorm wist te ontroeren, daar ik al een deel van het boek heb gelezen.
Hartstochtjes: voor ons een hoogtepunt dit weekend!
Spannend
Nadat het vorig weekend flink druk en laat was geworden, was het de hele week verplicht en ruim op tijd naar bed.
Dat hebben ze allebei ook echt gedaan, want dit weekend gaat vast ook heel leuk worden, maar daarvoor moet je dan wel fit zijn!
Tim gaat voor het eerst een hike doen. Vanavond door papa weggebracht naar Gilze. Hiervandaan moeten ze 8 km lopen naar hun slaapplaats. Dit is op een terrein waar met palen en een zeiltje een soort tent gemaakt wordt. Morgen lopen ze naar een tweede slaapplaats en doen dan onderweg verschillende activiteiten. Hij moet zijn bagage zelf dragen en heeft hier voor een speciale Hike-rugzak van ons gekregen. Ook een extra lichte slaapmat en slaapzak heeft hij nu mee. Ze moeten op GPS coördinaten de tocht lopen. Spannend hoor!
Evaline slaapt twee nachten op het clubhuis. Haar mocht ik nog even helpen met het klaar maken van haar slaapplaats in het lokaal. Ze had er best zin in. Ze stoeit op sommige momenten wel met heimwee, maar laat zich er gelukkig niet door weerhouden om toch ook plezier te hebben en leuke avonturen te beleven.
Lentegevoel
Voor de fotocursus van Evaline moet zij deze week als opdracht foto’s maken van dingen die met lente-gevoel te maken hebben. Natuurlijk doe ik weer vlijtig met haar mee. Hoewel ik een beetje smokkel: zij mag geen bloemen op de foto zetten, dat hadden ze tijdens de les al gedaan.
Ik heb gekozen voor het moment waarop we na een lange winter weer heerlijk buiten onze lunch kunnen eten: dat is een heerlijk lente-moment. Buiten lunchen doen we zo vaak mogelijk, tot de wespen in het najaar ons komen plagen.
Een échte lente-gele kleur heeft deze struik die het voorjaar zo vrolijk tegemoet treed. De forsythia: mijn favoriete lentebloeier.
Het nieuwe leven, zo duidelijk te zien in de blaadjes die aan kale takken weer te voorschijn komen… dat is lente voor mij.
Geweldig
Wat is het toch geweldig: een heerlijk lieve vriendin te hebben.
De thee met paaskrans trakteerde zij.
Een ochtendje winkelen, ondertussen samen lief en leed delen.
Helemaal bijgekomen, opgeladen en opgewekt, met een goed gevulde boodschappentas kwamen we weer thuis.