Categorie archief: maxi

Maxi en Pepsie, de avonturen



Stapje voor stapje elke dag een beetje beter.
Maxi is enorm nieuwsgierig en is echt heel lief naar Pepsie.
Pepsie is zo bang. Schrikt van alle bewegingen en wil graag dat Maxi afstand bewaard.
Lukt dat dan gaan soms de neusjes tegen elkaar en ruiken ze aan elkaar.
Lukt dat niet dan wordt er geblazen en soms een kleine tik.

Maxi: eet nu ons voer van Royal Canin , mag als hij een half jaar is het zelfde voer als Pepsie.
We houden de voerbakken even gescheiden, dat lukt redelijk.
Voer en water staat boven en beneden. Als wij weg zijn is Maxi boven en Pepsie kan beneden haar eigen gang gaan.
Boven en beneden een kattenbak zodat kans op ongelukjes klein is.

Als Maxi beneden is gaat het kattenluik zo dicht dat Pepsie wel naar binnen kan, maar de beide katten niet naar buiten kunnen. Voor Pepsie doen we dan lief zelf de deur open, als zij weer naar buiten wil.

Maxi laten we wennen aan een tuigje. Zo kan hij, tot hij een half jaar, is toch naar buiten, maar niet per ongeluk weg lopen.
Maxi hield zich eerst heel slap in het tuigje, maar toen Tim met hem ging spelen zette hij zich er over heen en ging hij samen met Tim de hele tuin ontdekken.
Pepsie hield/houdt alles nauwlettend in de gaten en lijkt buiten meer op haar gemak met Maxi. Misschien ook wel door het tuigje waardoor Maxi wat rustiger is.

Hoera



  
 
Lang wachten, veel geduld, het werd beloond.
Deze week mochten we eindelijk Maxi ophalen.
Eerst thuis lief afscheid van zijn moeder genomen.
Dan bij ons opgesloten in de kamer van Evaline om daar rustig bij te komen van de reis en stap voor stap te wennen bij ons.
Al snel wist hij alles terug te vinden. Die dag lag hij nog veel verstopt onder het bed.
Ondertussen lieten we buiten bij Pepsie het dekentje van Maxi ruiken.
Evaline sliep bij Maxi, ik sliep beneden bij Pepsie.
Op zaterdag liet ik Maxi beneden ontdekken (en at hij van het voer van Pepsie) en in de middag maakten Pepsie en Maxi samen kennis. Wel wat blazen, twee keer een beetje uithalen. 4x was er een ontmoeting.
Voor de nacht Maxi weer op Evaline haar kamer en ik bleef beneden bij Pepsie.
Spannend hoe het de komende dagen zal gaan, ze hebben elkaar vandaag nog niet gezien.

Maxi



Lieve kleine Maxi, wat ben je alweer enorm gegroeid.
Deze week woog je bij de dierenarts alweer 1,25 kg!
Ik mocht je ophalen voor een lastig bezoek aan de dierenarts.
Een vaccinatie en we hebben je gelijk laten chippen.
Onderweg keek je me zo zielig aan: wat doe je met mij??
Tijdens het wachten was je heerlijk nieuwsgierig: waar ben ik nou??
Bij de dierenarts zo klein in die grote mand: hoera het is klaar!!
Onderweg terug naar jouw fokker: pfff… nu is het warm en ben ik zoooo moe!!

Zaterdag gingen wij op stap. Want vanaf donderdag mag je bij ons komen wonen.
We hebben er al zo lang naar uit gekeken. We hebben geduld gehad, maar zijn nu echt aan het aftellen!
We kochten alles voor je wat je nu gewend bent: het zelfde voer, hetzelfde grind voor in de kattenbak. Nieuwe speeltjes en een eigen plekje om te rusten.
Kom maar op: wij zijn er klaar voor!!!

Week 24


Een spannende week was het.
Maxi kreeg zijn eerste vaccinatie (helaas liep mijn rooster niet synchroon genoeg om het zelf te kunnen doen).
Tim mocht voor de 2e keer naar de kaakchirurg. Dit maal voor 2 verstandskiezen links.
Na de operatie gelijk even liggen voorkwam het flauwvallen.
Na de operatie gelijk koelen voorkwam een grote zwelling.
Na de operatie geen veel te zware pijnstillers meer: hierdoor voelde hij zich ook beter.
Vandaag weer aan het werk.
Evaline was zo moe, misselijk, hoofdpijn, dat zij een groot deel thuis was deze week.
Kees heeft een nieuwe uitdaging gevonden, hij gaat aan het werk bij gemeente Den Haag.
En ik had naast veel werk ook een heerlijke gezellige avond met mijn drie vriendinnen.
3x in een jaar blijkt een gouden formule. Samen bijkletsen en ondertussen lekker wat snoepen en drinken. Heerlijk!
Gisteren reden we naar mijn geweldige schoonvader. Een goede rit en na een lekkere lunch nog even Sassem in geweest. Was gezellig.

Maxi


Och, wat hadden de dierenartsassistente en ik elkaar verkeerd begrepen.
Ik reed naar Chaam om Maxi op te halen naar de dierenarts in Rijen.
Voor zijn eerste vaccinatie.
Dat bleek pas te kunnen bij 9 weken (of 800 gram lichaamsgewicht.
Helaas een ritje voor niets. Nu gaan ze Maxi goed wegen en wanneer hij voldoende gewicht heeft ga ik opnieuw.

Maxi


Lief he?!!!
Komende week is hij 8 weken.
In overleg met de dierenarts hebben we samen besloten Maxi nog niet mee te nemen naar ons huis.
Pepsie heeft katten-nies-ziekte. Dat is voor kittens erg gevaarlijk. Die reageren daar nog veel heftiger op.
Ik haal Maxi op, breng hem voor de eerste vaccinatie bij de dierenarts. Dan breng ik hem weer terug. Als hij 3 maanden is mag hij de tweede vaccinatie. Ook die regel ik zelf, bij onze eigen dierenarts. Een week daarna (als er anti-stoffen aangemaakt zijn), kan hij veilig genoeg mee naar ons huis.
Nog even geduld dus, maar alles wat goed is voor zijn gezondheid gaat uiteraard voor.

Week 20

 

Een goede vergadering hadden we met elkaar, van het kernteam van de buurtpreventie.
Zoveel goed geregeld, zo veel kunnen overleggen. Plannen maken voor de toekomst.
We vormen een hecht team waarin we ieders talent gebruiken om samen sterk te staan.
Super om samen dezelfde koers op te varen. Wat trots dat ik de voorzitter mag zijn.
Extra werken deze week. Naast de 3 vaste dagdelen werkte ik bij 1 klant een extra ochtend. Bij de andere klant mocht ik gisteravond 6 uur aanwezig zijn.
Een bijzondere dienst. Samen koken, eten, afwassen en de avond beleven. Ze lag net op bed toen haar partner weer thuis kwam. We hebben er allemaal een goede avond van gemaakt.
Na het gesprek vorige week met mijn werkgever, heb ik deze week een goed gesprek gehad met een van mijn klanten. Reuma, de komende verbouwing en uitbreiding van uren bij de andere klant… ik ga deze klant missen. Een collega inwerken staat gepland voor volgende week.
Wat een schrik: wakker worden met een teek op mijn knie. De huisarts reageerde direct en ik kreeg 2 pillen antibiotica, docycycline, 100 mg.
De teek zelf verwijderd, maar mijn knie werd rood, dik en warm. De huisarts vertelde dat ik een allergische reactie was. Natuurlijk moet ik deze plek nog goed in de gaten houden, maar als het goed is, is deze antibioticakuur voldoende om Lyme te voorkomen.
Door de kuur (?) voelde ik me snel minder fit deze week. De vitamines en kruiden maar extra genomen. Nu gaat het wel weer.
In de tuin nog wat gezellige foto’s gemaakt!
En deze foto dan… smelt…. Maxi, zo een kleintje, maar zo pienter! Kreeg ik van de mama.

Maxi


Op bezoek bij ons nieuwe huisgenootje.
Wat is hij leuk, lief, schattig, ondeugend, ondernemend en oh zo klein.
We hebben kennis gemaakt Maxi, zijn moeder en zijn baasjes.
Ik weet wat ik ga kopen voor kattenbakvulling en voer.
We hebben een dekentje achter gelaten die over 4 weken met ons mee gaat zodat hij zijn eigen geurtje mee heeft.
We gaan nu aftellen tot hij met ons mee mag. Leuk!

Maxi


Maxi, 5 april 2017 geboren. Een witte kater met rode vlekken.
Bij een klasgenootje van Evaline, een nestje van 4 schattige, lieve, leuke kittens.
We zagen snoezige foto’s en raakten verliefd.
Dachten er nog veel nachtjes over na, twijfelden, praatten en uiteindelijk hebben we deze week de knoop doorgehakt. Een van hen is welkom bij ons.
De week van begin juni mag hij het nest verlaten. Spannend!!!
Kees drinkt graag Pepsi Max en dus werd het naast Pepsie… Maxi !!!