Categorie archief: maxi

Pepsie en Maxi


Maxi is nu een -je-weet-wel-kater- !
Gecastreerd en tegelijk is zijn navelbreuk hersteld.
Hij was erg ontdaan na de operatie en reageerde lekker fout op de medicatie (pijnstillend, antibiotica en ontstekingsremmend).
Op woensdag geholpen, op vrijdag na veel spugen toch maar de dierenarts gebeld. Medicatie mocht stoppen en het weekend alleen rijst met gekookte kip geven.
We zagen hem dat weekend snel opknappen. Maandag ging hij over op brokjes en had duidelijk voorkeur voor hetzelfde voer als Pepsie, niet meer het kittenvoer. Prima!
De eerste 10 dagen verplicht binnen blijven om de wonden goed te laten herstellen. Hij vond het moeilijk, maar wij waren streng!
Gisteren ging hij voor het eerst zonder riem en door het kattenluik zelf naar buiten.
Een groot avontuur vond hij het, in de avond lag hij uitgeteld bij Tim op bed, haha!
Het gaat goed met hem. 27 weken, 3,1 kg. En tussen hem en Pepsie gaat het ook steeds een beetje beter, gelukkig!

Allerlei


Het onder geschoven kindje… onze tuin.
De herfst doet rustig zijn entree. Paddenstoelen staan er, maar de besjes waren nog veel leuker voor de foto!
De gele besjes aan de boom die ik voor mijn verjaardag kreeg.

Een heerlijke boswandeling met Kees, met een kopje verse munt thee… genieten van elkaar en het prachtige weer!

We vonden het niet zo’n leuk gezicht: toen Evaline haar laatste opkomst van scouting had, moest zij haar “havik” (patrouille-badge) inleveren. We gingen samen naar de scoutshop en kochten een nieuwe. Natuurlijk snel op haar uniform genaaid. Compleet voelt toch beter.

Nooit te laat om een goed voornemen op te pakken. Ik ging baantjes zwemmen in het warme bad. Ik deed het met plezier en hoop dat het een goede gewoonte gaat worden.

Foto’s van twee donderstenen! Het lijkt wel steeds een beetje beter te gaan, saampjes.

Een heerlijke vrijdagochtend wandeling gaf prachtige plaatjes. Samen genoten zij en ik van de herfst!

Week 38


Naast het werken waren er veel afspraken deze week.
Maandagavond een informatieavond op school voor havo 5.
Alweer een examenjaar voor Tim, spannend!
Woensdagavond een vergadering van ons kernteam van de buurtpreventie.
Zo fijn een actieve enthousiaste groep kanjers die zich in willen zetten voor veiligheid.
Donderdagmiddag had ik een jaarlijkse fijne afspraak, Wat is het geweldig om op deze manier contact te houden met mijn lieve peettante, Wat nieuwtjes van de familie te mogen horen en vooral haar leven te mogen blijven volgen, super. Van te voren op een avond even gekeken waar ik precies moest zijn, leverde een sfeervolle foto op van bij het station Breda.
Pepsie en Maxi, soms vriendjes soms niet zo… het gaat wel goed komen.

Allerlei


Nadat Evaline en ik al acht jaar lang allebei een vriendschapsarmbandje gedragen hebben, als teken van onze band samen, vonden we het tijd om dit om te zetten naar iets wat definitief is.
We vonden een goed adres en gingen met een beetje gezonde spanning het avontuur samen aan. Wat zijn wij trots, dankbaar en blij met het resultaat van onze tattoo!
Een Keltische knoop die symbool staat voor moeder-dochter.


Samen met Evaline lekker creatief bezig geweest. Wasco lijmen op een schilderijtje. Dan smelten met een brander. Plaatje erbij plakken en klaar! Wat een gaaf resultaat!


Allerlei lekkers uit de tuin. Jammie. Hier maakte ik soep van en wat was die sterk van smaak! De paprika en ui waren nog iets pittiger dan ik gedacht had!

 
Met deze ingrediënten maakte ik alweer een lekker soepje. Tomaatjes vers uit eigen tuin. De plantjes gekregen van een buurman en hem hebben we verwend met 2 kopjes van deze heerlijke soep!



Wat is hij toch leuk, wat is hij toch lief, wat is hij toch klein, wat groeit hij toch hard. Binnen altijd in ons gezelschap. In de nacht af en toe wakker worden gemaakt omdat hij even knuffelen wil. Overdag af en toe lekker naar buiten aan een riem zodat hij niet weg kan lopen. Gekke Maxi wat maak je ons toch blij met je gezelschap!

Maxi en Pepsie, de avonturen



Stapje voor stapje elke dag een beetje beter.
Maxi is enorm nieuwsgierig en is echt heel lief naar Pepsie.
Pepsie is zo bang. Schrikt van alle bewegingen en wil graag dat Maxi afstand bewaard.
Lukt dat dan gaan soms de neusjes tegen elkaar en ruiken ze aan elkaar.
Lukt dat niet dan wordt er geblazen en soms een kleine tik.

Maxi: eet nu ons voer van Royal Canin , mag als hij een half jaar is het zelfde voer als Pepsie.
We houden de voerbakken even gescheiden, dat lukt redelijk.
Voer en water staat boven en beneden. Als wij weg zijn is Maxi boven en Pepsie kan beneden haar eigen gang gaan.
Boven en beneden een kattenbak zodat kans op ongelukjes klein is.

Als Maxi beneden is gaat het kattenluik zo dicht dat Pepsie wel naar binnen kan, maar de beide katten niet naar buiten kunnen. Voor Pepsie doen we dan lief zelf de deur open, als zij weer naar buiten wil.

Maxi laten we wennen aan een tuigje. Zo kan hij, tot hij een half jaar, is toch naar buiten, maar niet per ongeluk weg lopen.
Maxi hield zich eerst heel slap in het tuigje, maar toen Tim met hem ging spelen zette hij zich er over heen en ging hij samen met Tim de hele tuin ontdekken.
Pepsie hield/houdt alles nauwlettend in de gaten en lijkt buiten meer op haar gemak met Maxi. Misschien ook wel door het tuigje waardoor Maxi wat rustiger is.

Hoera



  
 
Lang wachten, veel geduld, het werd beloond.
Deze week mochten we eindelijk Maxi ophalen.
Eerst thuis lief afscheid van zijn moeder genomen.
Dan bij ons opgesloten in de kamer van Evaline om daar rustig bij te komen van de reis en stap voor stap te wennen bij ons.
Al snel wist hij alles terug te vinden. Die dag lag hij nog veel verstopt onder het bed.
Ondertussen lieten we buiten bij Pepsie het dekentje van Maxi ruiken.
Evaline sliep bij Maxi, ik sliep beneden bij Pepsie.
Op zaterdag liet ik Maxi beneden ontdekken (en at hij van het voer van Pepsie) en in de middag maakten Pepsie en Maxi samen kennis. Wel wat blazen, twee keer een beetje uithalen. 4x was er een ontmoeting.
Voor de nacht Maxi weer op Evaline haar kamer en ik bleef beneden bij Pepsie.
Spannend hoe het de komende dagen zal gaan, ze hebben elkaar vandaag nog niet gezien.

Maxi



Lieve kleine Maxi, wat ben je alweer enorm gegroeid.
Deze week woog je bij de dierenarts alweer 1,25 kg!
Ik mocht je ophalen voor een lastig bezoek aan de dierenarts.
Een vaccinatie en we hebben je gelijk laten chippen.
Onderweg keek je me zo zielig aan: wat doe je met mij??
Tijdens het wachten was je heerlijk nieuwsgierig: waar ben ik nou??
Bij de dierenarts zo klein in die grote mand: hoera het is klaar!!
Onderweg terug naar jouw fokker: pfff… nu is het warm en ben ik zoooo moe!!

Zaterdag gingen wij op stap. Want vanaf donderdag mag je bij ons komen wonen.
We hebben er al zo lang naar uit gekeken. We hebben geduld gehad, maar zijn nu echt aan het aftellen!
We kochten alles voor je wat je nu gewend bent: het zelfde voer, hetzelfde grind voor in de kattenbak. Nieuwe speeltjes en een eigen plekje om te rusten.
Kom maar op: wij zijn er klaar voor!!!

Week 24


Een spannende week was het.
Maxi kreeg zijn eerste vaccinatie (helaas liep mijn rooster niet synchroon genoeg om het zelf te kunnen doen).
Tim mocht voor de 2e keer naar de kaakchirurg. Dit maal voor 2 verstandskiezen links.
Na de operatie gelijk even liggen voorkwam het flauwvallen.
Na de operatie gelijk koelen voorkwam een grote zwelling.
Na de operatie geen veel te zware pijnstillers meer: hierdoor voelde hij zich ook beter.
Vandaag weer aan het werk.
Evaline was zo moe, misselijk, hoofdpijn, dat zij een groot deel thuis was deze week.
Kees heeft een nieuwe uitdaging gevonden, hij gaat aan het werk bij gemeente Den Haag.
En ik had naast veel werk ook een heerlijke gezellige avond met mijn drie vriendinnen.
3x in een jaar blijkt een gouden formule. Samen bijkletsen en ondertussen lekker wat snoepen en drinken. Heerlijk!
Gisteren reden we naar mijn geweldige schoonvader. Een goede rit en na een lekkere lunch nog even Sassem in geweest. Was gezellig.

Maxi


Och, wat hadden de dierenartsassistente en ik elkaar verkeerd begrepen.
Ik reed naar Chaam om Maxi op te halen naar de dierenarts in Rijen.
Voor zijn eerste vaccinatie.
Dat bleek pas te kunnen bij 9 weken (of 800 gram lichaamsgewicht.
Helaas een ritje voor niets. Nu gaan ze Maxi goed wegen en wanneer hij voldoende gewicht heeft ga ik opnieuw.

Maxi


Lief he?!!!
Komende week is hij 8 weken.
In overleg met de dierenarts hebben we samen besloten Maxi nog niet mee te nemen naar ons huis.
Pepsie heeft katten-nies-ziekte. Dat is voor kittens erg gevaarlijk. Die reageren daar nog veel heftiger op.
Ik haal Maxi op, breng hem voor de eerste vaccinatie bij de dierenarts. Dan breng ik hem weer terug. Als hij 3 maanden is mag hij de tweede vaccinatie. Ook die regel ik zelf, bij onze eigen dierenarts. Een week daarna (als er anti-stoffen aangemaakt zijn), kan hij veilig genoeg mee naar ons huis.
Nog even geduld dus, maar alles wat goed is voor zijn gezondheid gaat uiteraard voor.