Propellerbalanceerapparaat

Een mooi woord voor galgje, daarom gelijk maar de Engelse term: Propbalancer. Trillingen in een machine met vier propellers kunnen fataal zijn voor de werking van de elektronica. Gevolgen zijn tweeledig. De elektronica kan kapot gaan en de metingen van de sensoren die nodig zijn de quad te besturen kunnen verstoord worden.

Propellers balanceren is daarom een behoorlijk belangrijke activiteit voordat je ze op de multirotormachine zet. Hiervoor heb je dus een propbalancer nodig. Je kunt hele mooie kopen voor 40 à 50 euro, maar zelf maken is veel leuker!

De truuk is om een propeller op een as te monteren en die dan met zo min mogelijk wrijving op te hangen. De propeller die totaal rond de twintig gram weegt moet, hoe weinig ook, reageren door het zwaarste blad te laten zakken.

   

De as is kant en klaar. Deze komt tussen twee sterke magneten, die tegen een aluminium frame gelijmd worden. Het frame is stijf en verstelbaar, gemaakt van 15 x 15 mm aluminium kokerprofiel, op afstand gehouden door M6 draadeind. De Neodymmagneten hebben we ooit gekregen tijdens een open dag van één van de middelbare scholen hier in Oosterhout. Het resultaat mag er zijn, een perfect af te stellen apparaat. De as, zoals je op de foto’s kunt zien, raakt maar 1 van de twee magneten, De ander kant zweeft ongeveer een halve milimeter van de magneet.

  

Nieuwe werkruimte

Ik begon op een opklaptafeltje van Blokker. Niets mis mee, maar het werkblad is ongeveer 3 mm dik en de electrische apparaten staan als ze in bedrijf zijn behoorlijk te schudden. Ook het vastklemmen van een kleine bankschroef op de alluminium rand was bijna een levensgevaarlijke klus. Afgelopen week liep ik door de plaatselijke Hornbach omdat ze daar zo heerlijk gesorteerd zijn met allemaal schoefjes, moertjes en aanverwante artikelen die je ook nog eens per stuk kunt afrekenen.

Daar liep ik tegen een werkbanksysteem aan, erg mooi, met stalen lades en ophangsystemen voor gereedschap. Je kunt echter de bladen los kopen. Dit blad met losse poten (de poten die bij het systeem horen zijn te hoog) blijkt voor mij een mooie oplossing, zeker toen bleek dat de laatste 1,7 meter-bladen voor een prikkie (€20) de deur uit gingen. Een ladesysteempje van Ikea erbij en ik kan weer volop klussen.

Spelen met GVK

De frameplaten heb ik gezaagd uit glasvezelversterkt kunststof. Dit heb ik via Ebay uit Duitsland gehaald. Met het geld dat ik van iedereen tijdens mijn verjaardag gekocht heb heb ik een electrische figuurzaagmachine gekocht. De platen zaag ik hiermee. De onderste plaat heeft een dikte van 2,5 mm. Dit kan de machine net aan. Belangrijk is de afstelling van de zaag. Tot 1,5 mm is het geen probleem.

De motorsteunen zijn 2 lagen 1,5 mm plaat, die met secondelijm opelkaar zitten. Dit blijkt een erg sterke constructie. Ben benieuwd of dit ook blijkt na de eerste crash 😉 De motorsteun zit vast met boutjes M3.

  

De armen

Ik heb het ontwerp gemaakt met Autocad. Hiermee kan ik ook handig boor- en zaagsjablonen maken. Deze spuit ik dan in met lijmspray van Bison. Als je deze 20 minuten laat drogen dan wordt het papier zelfklevend en is na werkzaamheden weer eenvoudig te verwijderen. Linksonder is het boorsjabloon van de armen. De gaten zijn ter gewichtsbesparing en ook omdat ik het mooi vind.

Na het aanbrengen van het boorsjabloon met een centerpen de plaats gecenterd waar de gaten komen en met een stappenboor de gaten gesneden.